อู๋ไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาเย็นชา
สุดท้าย สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ชายวัยห้าสิบกว่า รูปร่างกำยำคนหนึ่ง
"สำนักเทียนม่อ?"
อีกฝ่ายชะงักเล็กน้อย พยักหน้า ประสานมือคารวะ "ข้าน้อยเฉินอู่หวาง เอ้อร์จางเหล่าแห่งสำนักเทียนม่อ คารวะท่านจอมยุทธ์จักรพรรดิ"
"สำนักเทียนม่อมาครั้งนี้กี่คน?" อู๋ไป๋ถาม
เฉินอู่หวางตอบ "รวมข้าด้วยสิบคน"
อู๋ไป๋ยื่นมือชี้ "ใช่แล้ว สิบคน สำนักเทียนม่อไม่ต้องจ่าย"
เฉินอู่หวางตาเป็นประกายด้วยความยินดี "ขอบพระคุณท่านจอมยุทธ์จักรพรรดิ"
"ไม่ต้องเกรงใจ!"
เสียงของอู๋ไป๋ยังไม่ทันสิ้น เขาก็ยกมือขึ้นสั่นกลางอากาศตามอำเภอใจ
ตูม!
ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว
ใบหน้าแก่ของเฉินอู่หวางเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก แม้แต่เสียงร้องยังไม่ทันเล็ดลอด ก็ถูกพลังอันดุดันสุดขีดฟาดกระแทกพื้น ถูกบดขยี้กลายเป็นเนื้อบดในชั่วพริบตา
ศิษย์คนอื่นของสำนักเทียนม่อ ไม่แม้แต่จะส่งเสียงคราง ก็ล้มลงพร้อมกัน เลือดไหลออกทั้งเจ็ดทวาร ไร้ซึ่งลมหายใจ
ผู้ที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ย่อมดูออกว่าศิษย์ทั้งเก้าของสำนักเทียนม่อถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวสังหารด้วยแรงสั่นสะเทือน
หากตรวจดูก็จะพบว่า สมองของพวกเขากลายเป็นเต้าหู้บด อวัยวะภายใน แหลกเป็นเสี่ยงๆ
เพียงแค่ยกมือ ก็กำจัดคนของสำนักเทียนม่อทั้งหมดอย่างราบคาบ
อู๋ไป๋โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว
ทุกคนล้วนหวาดกลัว!
คนของสำนักเทียนม่อยังไร้เดียงสาคิดว่าตัวเองไม่ต้องจ่าย โดยหารู้ไม่ว่า ไม่ยอมจ่ายสมุนไพรชั้นยอด ก็เอาชีวิตมาจ่ายแทน
ทั่วทั้งสถานที่เงียบสงัด