"อู๋ไป๋ ได้ยินข่าวเรื่องผู้อาวุโสหกแล้ว พวกเราเลยนำสมุนไพรชั้นยอดมาทันที ท่านแม่ทัพสั่งการว่า จะต้องช่วยผู้อาวุโสหกออกมาให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"
ปานเย่ากล่าวกับอู๋ไป๋
เยว่เจิ้งหยางกล่าวว่า "เจ้าสำนักก็คิดเช่นเดียวกัน เก้าผู้อาวุโสกำลังนำสมุนไพรชั้นยอดเดินทางมาที่นี่แล้ว"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย "เช่นนั้นก็ดี ข้าจะติดต่อหลินไป๋เดี๋ยวนี้ เพื่อเจรจาเรื่องการแลกเปลี่ยน"
ปานเย่ากล่าว "อู๋ไป๋ หากครั้งนี้สามารถช่วยผู้อาวุโสหกออกมาได้ กองพลปราบกบฏของเราจะติดหนี้บุญคุณท่านอย่างใหญ่หลวง"
"ผู้อาวุโสสามเกรงใจเกินไปแล้ว วังสี่เทพกับกองพลปราบกบฏนั้นสนิทสนมดั่งพี่น้อง เมื่อรู้ว่าผู้อาวุโสหกตกอยู่ในเงื้อมมือมาร ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร?"
อู๋ไป๋หยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ "พวกท่านวางใจเถอะ ข้าจะติดต่อหลินไป๋ทันที และพยายามช่วยสี่ผู้อาวุโสกับผู้อาวุโสหกออกมาให้เร็วที่สุด พวกท่านรอฟังข่าวจากข้า"
......
......
ในช่วงหลายวันต่อมา อู๋ไป๋ให้เยว่เจิ้งหยางและคนอื่นๆ อย่าเพิ่งดำเนินการใดๆ รอฟังข่าวจากเขาอย่างสงบ
ส่วนตัวเขาเอง กลับใช้ชีวิตอย่างสบายใจ
วันหยุดเสาร์อาทิตย์ ก็พาถังเป่าเอ๋อร์กับถังถังออกไปเที่ยวเล่นกันอย่างบ้าคลั่งสองวัน
เช้าวันที่สี่หลังจากนั้น อู๋ไป๋เพิ่งไปส่งถังถังที่โรงเรียนอนุบาล ก็ได้รับข้อความจากซ่างกวนอวี่เฟย บอกว่าเฉินเยวียนมาถึงแล้ว
อู๋ไป๋ปลอมตัวแล้วมาที่โรงน้ำชาอวิ๋นอี้
ซ่างกวนอวี่เฟยรอเขาอยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่แรกแล้ว ดูเหมือนจะกลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว
