หลินอิงอิงไม่ใช่แค่พูดเปล่า ๆ อะไรกับเมียคนนี้ เรื่องจริงเธอลงมือจริง
เพียงโบกมือ ผ้าไหมขาวหลายเส้นก็พุ่งใส่เสวียนโม่เฉินราวสายฟ้า
พลังโจมตีของผ้าไหมพวกนี้จัดอยู่ในประเภทอาวุธทื่อ
ถ้าเป็นดาบฟันคน ส่วนใหญ่ก็แค่บาดแผลภายนอก
แต่ของทื่ออย่างค้อนหรือกระบอง พอโดนเข้าไปคือบาดเจ็บภายใน กระดูกหักเส้นเอ็นขาด
เสวียนโม่เฉินก็ไม่ใช่คนธรรมดา เงยมือประทับฝ่ามะหนึ่ง ลมฝ่ามะคมคำราม
"เบิ้ม!"
ผ้าไหมขาวหลายเส้นถูกทลาย แตกกระจายเป็นเศษผ้าปลิวไปทั่ว
หลี่เทียนหมู่ก็เป็นคนเลือดเย็นพูดน้อย ดาบยาวบนมือพลังดาบวิ่งวน ฟันออกไปหนึ่งดาบ
อู๋ไป๋เดาว่าคนนี่คงสู้เพราะอยากได้ขึ้นเตียงหลินอิงอิงทุกคืนน่ะ
เสวียนโม่เฉินก็อัญเชิญดาบยาวออกมา สบัดหนึ่งดาบ พลังดาบของหลี่เทียนหมู่ก็พังยับ
"วืด!"
พัดพับหนึ่งอันพร้อมปราณอัปมงคลหมุนวนรัวๆ ฟันเข้าหาเสวียนโม่เฉิน
ซีเหมินยุนอี้ก็ลงมือแล้ว
เสวียนโม่เฉินแหงนดาบขึ้น พลังดาบก็สะบัดพัดพับกระเด็นออกไป
ดวงตาอู๋ไป๋เย็นเยียบ เพิ่งฟื้นฟูพลังฝึกได้เพียงเล็กน้อย การปะทะกับเสวียนโม่เฉินเมื่อกี้ก็เปลืองพลังไปอีกเป็นกอบ
เขาฟื้นฟูพลังฝึกไปด้วยระหว่างหาจังหวะลงมือ
เสวียนโม่เฉินในช่วงจุดสูงสุดนั้นแข็งแกร่งจริง แต่ตอนนี้เขาก็เปลืองพลังไปมากเช่นกัน
ทั้งที่พลังฝึกของหลี่เทียนหมู่เองก็ต่างจากเขาแค่ขั้นเดียว
บวกกับหลินอิงอิงที่อยู่ขั้นเซียนสวรรค์สมบูรณ์แบบ แถมยังมีซีเหมินยุนอี้ที่คอยรบกวนอยู่ข้าง ๆ อีกคน
เสวียนโม่เฉินช่วงนี้ก็ได้เปรียบใครไม่ได้
"วืด!"
พลังดาบแผดเผา
ดาบยาวสีขาวในมือเสิ่นเทียนจวินถูกชักออกจากฝัก
ทว่าพอดีที่เสิ่นเทียนจวินกำลังจะลงมือ เสียงคำรามโกรธก็ดังแว่วมาจากไกล
อู๋ไป๋หรี่ตาลง หันศีรษะมองไป
เห็นแค่พายุที่บ้าคลั่งนั้นสลายหายไปแล้ว
เทพบุตรยืนหยุดกลางอากาศ มุมปากเปื้อนเลือด ใบหน้าซีดขาว ดวงตาเย็นเยียบโหดร้าย
คนที่กำลังต่อสู้ก็หยุดลงโดยไม่รู้ตัว
"คนนี่มันไม่ตายยังไง"
หลินอิงอิงพูดด้วยความตกใจ
อู๋ไป๋กลับเรียบเฉย "ไม่ตายไม่พอ ยังไม่ถึงกับบาดเจ็บสาหัสด้วยซ้ำ แค่เจ็บเบา ๆ"
หลินอิงอิงหันไปมองเสวียนโม่เฉิน "เจ้าตัวดีไม่ทำอะไรดี ถ้าแกไม่ซ่อนเร้นความสามารถ คนนี่จะแค่เจ็บเบา ๆ ได้ยังไง"