อาธีน่ารับการโจมตีหนึ่งครั้งของอู๋ไป๋ได้ พลางส่งเสียงหัวเยาะอย่างภูมิใจ หอกสงครามในมือพุ่งเข้าปักหมายอู๋ไป๋ราวสายฟ้าแลบ
แต่ใครจะไปคิด อู๋ไป๋กลับหายตัวไปอย่างกะทันหัน
“เกรี้ยว!!”
ทันใดนั้น ดาวดวงใหญ่ดวงหนึ่งพุ่งชนเธอด้วยความเร็วน่าสยอง
ในเวลาเดียวกัน ซูสลงมือ
ชี้สัญลักษณ์สายฟ้าในมือไปยังอู๋ไป๋
ทันทีนั้น เส้นสายฟ้านับหมื่นพุ่งรวมกัน บดขยี้อู๋ไป๋เข้ามา
อู๋ไป๋ถูกกลืนกินไปในสายฟ้าทันที
ใบหน้าอ้วนของซูสผุดรอยยิ้มเยาะเย้ย
แต่วินาทีถัดมา สีหน้าเปลี่ยนไปพลัน
เห็นเส้นสายฟ้านับหมื่นพลันพลิกกลับพุ่งย้อนเข้าหาตัวเขา
ซูสตกใจจนตัวสั่น หลบได้อย่างฉิวเฉียด
“เกรี้ยว!!”
ดาวดวงใหญ่ดวงหนึ่งถูกสายฟ้าทำลายราบคาบ
“นาย...”
ซูสมองไปที่อู๋ไป๋อย่างตกตะลึง
“พลังสายฟ้าเหรอ? ฉันก็ทำได้”
ญาณสั่นไหวเพียงเล็กน้อย
ทันทีนั้น ค้อนสายฟ้ายักษ์ใหญ่กว่าดาวดวงนั้นหลายเท่าโปรยลงมาบดขยี้ซูส
ขณะเดียวกัน อาธีน่าก็บดดาวดวงนั้นจนแหลกลาญ พุ่งเข้าสังหารอู๋ไป๋ราวสายฟ้าแลบ
หอกสงครามระเบิดแสงทองน่าขนลุก พุ่งเข้าบดขยี้อู๋ไป๋
อู๋ไป๋ฟันดาบออกไป ไม่มีเสียงดังสักนิด
แต่แสงทองอันระยับก็ถูกแรงดาบผ่าออกเป็นสอง
สีหน้าอาธีน่าเปลี่ยนไปพลัน ยกโล่จักรวาลมาขวางตัวเอาไว้
“เกรี้ยว!!”
แรงดาบถูกโล่จักรวาลรับไว้อีกครั้ง
แต่ยังไม่ทันที่อาธีน่าจะได้ใจ อู๋ไป๋ก็มาปรากฏตรงหน้าแล้ว
เท้าหนึ่งเตะลงเต็มโล่จักรวาลอย่างหนักหน่วง
เสียงทุ้มดังราวสั่นกลองสวรรค์
พลังอันเดือดดาลปลายประทีปส่งอาธีน่าพร้อมโล่กระเด็นออกไปทั้งคน
อีกฝั่ง ซูสทำลายค้อนจักรพรรดิสายฟ้าได้สำเร็จ
สายฟ้าในมือเปล่งออกมาเป็นแสงทองพุ่งเข้าแทงอู๋ไป๋
“ปื๊ด!!”
แสงทองแลบผ่านไป ทะลุร่างอู๋ไป๋เข้าไปทั้งตัว