มุมปากฉู่ซวนกระตุกนิด ๆ แล้วพูดว่า
"แกจะใจเย็นกว่านี้ได้ไหม? หงหลิงเป็นเพื่อนฉันนะ"
คิ้วดาบของอู๋ไป๋ขมวดเล็กน้อย ยิ้ม ๆ ไม่ยิ้มมองเขา "เพื่อนแบบไหน?"
"หงหลิงเป็นเพื่อนที่จิบเหล้าคุยกันได้เพลิน เปิดใจคุยกันได้จริงใจ"
อู๋ไป๋หน้าเหยเก "ผู้ชายผู้หญิงจิบเหล้ากันเพลินก็คือเตรียมตัวเมามาย ส่วนคุยกันจริงใจก็คือเปลือยเปล่าทั้งตัว.....ดังนั้นเธอถึงได้เป็นได้แค่ 'เพื่อน' ของแก ตัวดี ฉันรังเกียจแก!"
แววตาฉู่ซวนค่อย ๆ เริ่มอันตราย
อู๋ไป๋ระวังตัวมองเขา
"ฟึบ!!!"
กิ่งก้านของต้นไม้หมื่นภพก็รู้สึกถึงเจตนาร้ายของฉู่ซวน ทันใดนั้นก็จับตาเฝ้าเขาทันที
ฉู่ซวนพูดจริงจัง "ความสัมพันธ์ของฉันกับหงหลิงไม่ได้โสโครกอย่างที่แกคิด"
"ถึงขั้น 'ความสัมพันธ์' แล้วยังจะไม่โสโครกได้ยังไง ถ้าจำไม่ผิดแกมีเมียสามคนใช่ไหม? ไม่แปลกที่ลูกชายแท้ ๆ ของแกยังบ่นว่าแกเป็นผู้ชายเลว"
ฉู่สวิน: "......เล่าสิ ลูกชายที่ 'ขี้เหล่' ของฉันคนไหนพูดแบบนี้?"
"แกเดาเอา ยังไงลูกแกก็เยอะ"
"เพ้อเจ้อ ฉันมีลูกชายแค่สองคนเท่านั้น"
"ไม่ใช่สี่คนเหรอ?"
ฉู่สวินอึ้ง "สี่คนมาจากไหน?"
"ฉู่ผาน ฉู่มู่ เยี่ยนอู๋ซวง กิเลนเพลิง"
ฉู่ซวนตะลึงครู่หนึ่ง แล้วทันใดก็ยิ้มกว้าง "อ๋อ ฉันจำผิดเอง!"
"นี่ไง บอกแล้วว่าแกเป็นผู้ชายเลว ไม่ผิดเลยสักนิดใช่ไหมล่ะ?"
หน้าฉู่ซวนเคร่งครึม "อ้าว ตั้งหลักดักรอฉันอยู่นี่เอง ฉันว่าตอนนี้ฉันจะตบแกสักหน่อง เจ้ากิ่งไม้เล็ก ๆ นี่จะกันฉันได้เหรอ?"