ขณะที่อู๋ไป๋และคนอื่น ๆ หลบอยู่ดูดกลืนพลังของไห่อี้จู สถานการณ์ด้านนอกก็เปลี่ยนแปลงไปมาก
เพราะเรื่องของชิงหลวน เผ่าฮั่วถึงกับบาดเจ็บหนัก จนแทบจะเสียประมุขตระกูลอย่างฮั่วเหลียนเฟิงไปด้วย
ฮั่วเหลียนเฟิงโกรธจนเกือบบ้า
ทั้งเผ่าฮั่วออกตามหาชิงหลวนกับฉางคงกันทั่วโลก
แต่ทั้งสองคนกลับหายไปเงียบกริบ ไม่มีข่าวคราวใด ๆ เลย
ฮั่วเหลียนเฟิงที่โกรธถึงขีดสุดก็เริ่มบิดเบี้ยว
หลังอาณาเขตของเผ่าฮั่วมีหุบเหวลึกที่มองไม่เห็นก้น
ฮั่วเหลียนเฟิงออกคำสั่งให้เมืองใหญ่น้อยที่เผ่าฮั่วปกครองอยู่ ส่งผู้เข้มแข็งของเผ่ามารทั้งหมดในเมืองมาที่เผ่าฮั่ว
แน่นอนว่ามีข้อกำหนด ต่ำกว่าขั้นต้าหลัวจินเซียนไม่ต้องส่ง
การนำผู้เข้มแข็งของเผ่ามารเหล่านี้มาที่เผ่าฮั่ว ไม่ใช่เพื่อจัดเลี้ยงดูอย่างดี แต่ฮั่วเหลียนเฟิงต้องการระบายความโกรธในใจ จะลงมือสังหารผู้เข้มแข็งเผ่ามารเหล่านี้ด้วยมือตัวเองทั้งหมด
เขาประกาศคำสาบานว่า จะใช้ศพของผู้เข้มแข็งเผ่ามารถมหุบเหวนั้นให้เต็ม
เรื่องนี้ขัดต่อคำสั่งของภูมิเทพ
แต่ฮั่วเหลียนเฟิงไม่สนใจ แม้ต้องฝ่าฝืนคำสั่งของภูมิเทพ ก็จะระบายความแค้นในใจให้ได้
ใครจะทัดทานก็ไม่ฟัง แม้ผู้อาวุโสสูงสุดหลายคนออกมาพูดก็ไม่มีประโยชน์ ถูกฮั่วเหลียนเฟิงตวาดกลับไปหมด
ฮั่วเหลียนเฟิงแทบเข้าสู่ภาวะคลั่งไคล้
แต่ฮั่วเหลียนเฟิงก็ยกธงแก้แค้นให้ผู้เข้มแข็งที่สละชีพเพื่อตระกูลเป็นข้ออ้าง ผู้อาวุโสสูงสุดหลายคนอยากถอดเขาจากตำแหน่งประมุขตระกูลก็ทำไม่ได้
ฮั่วเหลียนเฟิงลงมือเพื่อแก้แค้นให้คนที่ตายไปแล้ว ถ้าพวกเขาถอดเขาออก จะพูดให้คนอื่นฟังเข้าใจได้อย่างไร
เผ่าฮั่วปกครองเมืองอยู่กว่า 170 เมือง แม้แต่ละเมืองส่งมาเพียงเด็ดขาด 10 คน ก็มีมากถึงกว่า 1,700 คน
ิมหน้าผา
ผู้เข้มแข็งเผ่ามารราว 7-8 คนที่ถูกมัดด้วยโซ่เหล็กคุกเข่าอยู่กับพื้น
ฮั่วเหลียนเฟิงถือด้ามฆาตในมือ ใบหน้าบิดเบี้ยวน่าขนลุก
คนเผ่าฮั่วมองดูอยู่ไกล ๆ ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้
เพราะฮั่วเหลียนเฟิงต้องการลงมือด้วยตัวเอง
"พวกแกไอ้เผ่ามารต่ำต้อยสมคปาฏิหารย์ มีชีวิตอยู่ก็เปลืองอาหาร เปลืองอากาศไปเปล่า ๆ"
ฮั่วเหลียนเฟิงยกมือฟันลง หนึ่งดาบหนึ่งคน เหมือนหั่นแตงกวา