ซีเหมินอวิ๋นอี้ร้องขึ้นว่า “ไป๋เสี่ยวจวี๋อีกแล้วเหรอ? ใช่คนที่แกเจอบนดาวเทียนอู่หรือเปล่า?”
อู๋ไป๋ส่ายหัว ตอบว่า
“ไม่ชัดเจน ผู้หญิงคนนี้พูดจาแยกแยะจริงเท็จยาก ข้าเองก็แยกไม่ออก”
“งั้นตกลงนางใช่อดีตภรรยาของท่านหรือไม่?”
อู๋ไป๋น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไม่ใช่แน่นอน”
“เช่นนั้นก็หมดเรื่อง หาทางฆ่าทิ้งเสีย”
อู๋ไป๋ “……ไม่มีประโยชน์ ต่อให้ฆ่าได้แล้วยังไง? นางเป็นแค่ร่างแยก”
“อีกอย่าง นางแข็งแกร่งมาก ถ้าไม่ใช้เกล็ดมังกรก็ฆ่านางไม่ได้แน่ ข้าไม่อยากเปลืองเกล็ดมังกรเพื่อฆ่าร่างแยก”
ซีเหมินอวิ๋นอี้รำคาญใจ “ทำไมนางถึงมีอยู่ทุกที่?”
อู๋ไป๋ยิ้มขม “ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้ตามหลอกหลอนไม่เลิก และยังลึกลับเหลือเกิน นางรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับข้า แต่ข้ากลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนางเลย ตอนนี้ข้าเป็นฝ่ายรับ”
เสี่ยวชิงถามว่า “นางรู้ตัวตนที่แท้จริงของท่านหรือ?”
อู๋ไป๋พยักหน้า
“เช่นนั้นทำไมนางไม่เปิดโปงท่าน?”
อู๋ไป๋ทำหน้าจนใจ “นางต้องการร่วมมือกับข้า”
“ร่วมมืออย่างไร?”
อู๋ไป๋ว่า “ร่วมกันกำจัดสี่ตระกูลใหญ่ ทรัพยากรเป็นของเรา ส่วนพลังชีวิตทั้งหมดเป็นของนาง”
“นางอยากทำลายแดนเซียน?”
“จากที่เห็นตอนนี้ ก็เป็นเช่นนั้น”
ซีเหมินอวิ๋นอี้ร้องขึ้นว่า “เราจะร่วมมือกับนางเด็ดขาด ถึงเรากับสี่ตระกูลใหญ่จะเอาตายเป็นตายกัน แต่นั่นเป็นเรื่องของเรา เราเป็นคนจัดการเอง ไม่ต้องพึ่งมือคนอื่น”
“เจ้าไม่ใช่สงสัยว่านางคือจักรพรรดิหมิงหรือ? นางสะสมพลังชีวิตมากมาย ก็เพื่อฟื้นฟูบาดแผลแน่”