สำหรับไอ้สารเลวสกปรกอย่างซีเหมินอวิ๋นอี้ ทุกคนย่อมไม่มีสีหน้าดีใส่มัน พากันดูถูกเหยียดหยาม
อู๋ไป๋หาเวลาลงนั่งขัดสมาธิ การต่อสู้เมื่อครู่สิ้นเปลืองพลังงานไปมาก ต้องพักฟื้นลมปราณ
ส่วนคนอื่น ๆ ต่างรอคอยให้เจ้ากลมน้อยแปลงร่างสำเร็จ
ฟ้าค่อย ๆ มืดลง กลุ่มแสงสีเงินยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า
ทันใดนั้น แสงสีเงินก็เริ่มหดเล็กลงอย่างช้า ๆ
"เกิดอะไรขึ้น หรือเจ้ากลมน้อยจะแปลงร่างสำเร็จแล้ว" หลินฉิงถาม
ทุกคนส่ายหน้า พวกเขาล้วนเพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก ไม่เข้าใจอะไรเลย อู๋ไป๋กำลังพักฟื้นอยู่ ไม่มีใครตอบคำถามนี้ให้เขาได้
หลินตั้นจวงเอ่ยว่า "คงไม่หรอกมั้ง อู๋ไป๋บอกไม่ใช่หรือว่าแปลงร่างต้องใช้เวลานาน นี่เพิ่งผ่านไปแค่ไหนเอง"
แต่ทว่าในตอนนั้น ทุกคนกลับเพ่งสายตาจดจ่อ
มองเห็นเพียงเท้าขาวเนียนเล็ก ๆ ข้างหนึ่งยื่นออกมาจากแสงสีเงิน
"ไม่จริงน่า เจ้ากลมน้อยแปลงร่างสำเร็จแล้ว" ถังเป่าเอ๋อร์เอ่ยด้วยสีหน้าฉายแววประหลาดใจ
พรสวรรค์ของเจ้ากลมน้อยแข็งแกร่งเกินกว่าที่อู๋ไป๋คาดคิดเสียอีก นี่เวลาเพิ่งผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ
จากนั้น ก็มีเท้าขาวเนียนอีกข้างยื่นออกมาจากลำแสงเรืองรอง
ทุกคนกลั้นหายใจ เบิกตาโต
ขณะนี้ แสงสีเงินก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว เด็กน้อยคนหนึ่งที่ตัวขาวนุ่มนิ่ม น่ารักน่าเอ็นดูราวกับตุ๊กตากระเบื้องก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคน
นี่มัน...
ทุกคนล้วนอึ้งงันไปหมด
เพราะว่าเด็กน้อยคนนี้กับถังถังเหมือนกันราวกับแกะ ยกเว้นเรื่องเสื้อผ้า