เถิงจื่อหางสะบัดมือซีเหมินอวิ้นอี้ทิ้ง
เห็นได้ชัดว่าในรูม่านตาของเขามีวงแสงกำลังรวมตัว วงหนึ่งซ้อนวงหนึ่ง แปลกประหลาดนัก
สายตาของเถิงจื่อหางกวาดผ่านกำแพงหินตรงหน้าอย่างพิถีพิถัน แล้วส่ายหัว
“ที่นี่ไม่มีสิ่งที่พวกนายตามหา”
พูดจบก็มองไปที่กำแพงหินด้านหลัง
เขาเดินไปช้า ๆ ชี้ไปที่จุดหนึ่ง แล้วพูดว่า
“ขุดตรงนี้ ลึกสองเมตร”
อู๋ไป๋มองไปที่กู่เทียนฉี่ “ขุด”
กู่เทียนฉี่ขมวดมุมปากแน่น แต่ก็ยังก้าวขึ้นไปข้างหน้า มือแลบออกไปเหมือนดาบคม ทะลุเข้าไปในกำแพงหินเหมือนเสียบเต้าหู้นุ่ม ๆ ควักหินออกมาทั้งก้อนใหญ่
แล้วก็ทำซ้ำแบบเดิม ไม่กี่ครั้งก็ขุดหลุมลึกสองเมตรได้
“ที่เหลือฉันลงมือเอง”
ซีเหมินอวิ้นอี้ผลักเขาออกไป แล้วก้าวขึ้นไปข้างหน้าควักดินด้วยมือเอง
ทันใดนั้น ปลายนิ้วของเขาสัมผัสได้ถึงสิ่งที่แข็งเป็นหิน
แล้วเขาก็ควักมันออกมาอย่างเต็มกำลัง
ผลคือ หินสามก้อนสีนมขาวกลิ้งออกมา
วงแสงสีขาว พลังวิญญาณเข้มข้น
“ลุงอู๋ ได้ของแล้ว ศิลาวิญญาณชั้นเลิศ”
พูดพลางมือทั้งสองยังควักต่อ เหมือนกระรอกดินไม่มีผิด
“ไม่มีแล้ว มีแค่สามก้อน” เถิงจื่อหางพูด
ซีเหมินอวิ้นอี้หยุดมือ “เฮ้ย! ไม่บอกแต่แรก”
เขาเก็บศิลาวิญญาณชั้นเลิศทั้งสามก้อนขึ้นมา แล้วสตอร์มใส่แหวนมิติอย่างรวดเร็ว “ฉันเก็บไว้ให้ทุกคนก่อนแล้วกัน”
“เต่าน้อย ฝีมือนายนี่สุดยอดจริง ๆ ไว้กลับไปที่โลกแล้ว ฉันจะหางานให้นายในหน่วยปราบยาเสพติด รับประกันเลยว่าเหมาะกับนายสุด ๆ”
เถิงจื่อหางเบ้ปาก แน่นอนว่ามันต้องไม่ใช่งานดี ๆ แน่
“หยุดยืนโง่อยู่เลย รีบหาต่อ”
เถิงจื่อหางหน้าบูดบึ้ง แล้วก็ออกตามหาต่อ
เถิงจื่อหางรับหน้าที่หา กู่เทียนฉี่รับหน้าที่ขุด ซีเหมินอวิ้นอี้รับหน้าที่เก็บกวาด
ทั้งสามคนยิ่งทำก็ยิ่งคล่อง การประสานงานกันยิ่งแนบแน่นขึ้นทุกที
ลงมือกันแบบนี้ต่อเนื่องไปหลายชั่วยาม
ศิลาวิญญาณชั้นเลิศกว่า 1000 ก้อน ศิลาวิญญาณระดับสูงสุด 50 ก้อน ได้กำไรเต็ม ๆ