“นั่นมันอะไร” เหลยเจิ้นถาม
อู๋ไป๋ส่ายหัว “ฉันจะไปรู้ได้ไง อยากรู้ก็ลงไปดูสิ”
“แบบนี้ พวกคุณอยู่ข้างบนคอยระวัง ฉันลงไปดูเอง”
เหลยมู่มู่รีบพูด “พี่อู๋ไป๋ ฉันลงไปด้วย ด้านล่างไม่รู้สถานการณ์ ยิ่งคนมากยิ่งดี ข้างบนมีผู้อาวุโสห้าอยู่คนเดียวก็พอ”
อู๋ไป๋ไม่ขัด
เหลยเจิ้นก็ไม่ขัด “งั้นพวกคุณระวังตัวด้วย”
“มู่มู่ เธอตามฉันมา”
อู๋ไป๋ยืนดูที่ขอบรอยแยก แล้วกระโดดลงไป ร่างร่วงลงอย่างรวดเร็ว
เหลยมู่มู่ก็กระโดดตามลงไป
ความเร็วในการร่วงลงยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ
ไม่นาน ทั้งสองก็ลงมาไกลกว่าร้อยเมตร
“พี่อู๋ไป๋ รอยแยกมันแคบลงแล้ว”
อู๋ไป๋ก็สังเกตเห็นเช่นกัน “ระวังหน่อย!”
ทั้งสองร่วงลงต่อเนื่องไม่หยุด
ไม่นาน ทั้งสองก็ห่างจากพื้นดินเกินสองร้อยเมตร
จนกระทั่งห่างจากพื้นดินสามร้อยกว่าเมตร รอยแยกก็แคบลงเรื่อยๆ จนพอดีให้คนเอียงตัวลงเท่านั้น
ทันใดนั้น พื้นที่รอบข้างก็กว้างขึ้นอีกครั้ง
“มู่มู่ ระวัง!”
อู๋ไป๋ตะโกน
เพราะพวกเขาพ้นจากรอยแยกแล้ว ด้านล่างนี้เป็นพื้นที่โล่งกว้างใหญ่
โชคดีที่รอยแยกอยู่ไม่ไกลจากยอดถ้ำ ประมาณสามสิบกว่าเมตร
“ตู้ม!”
“ตู้ม!”
เสียงกระแทกดังทึบสองครั้ง
ทั้งสองลงถึงพื้นทีละคน
“มู่มู่ ไม่เป็นไรนะ”
“พี่อู๋ไป๋ ฉันไม่เป็นไร”
อู๋ไป๋มองรอบตัว นี่คือถ้ำใต้ดินธรรมชาติ ไม่รู้ว่ายาวเท่าไหร่ แต่สองฝั่งห่างกันราวร้อยกว่าเมตร เหมือนอุโมงค์กว้างใหญ่