ระเบิดตัวเอง?
อู๋ไป๋งงไปชั่วขณะ
แต่ไม่ทันได้คิดมาก เขาก็รีบพุ่งออกไปรับเหลยมู่มู่ที่ร่วงลงมาจากกลางอากาศ
ทว่าวินาทีนั้นเอง ภาพประหลาดก็ปรากฏขึ้น
อีกาที่แตกกระจายไปนั้น กลับรวมตัวกันใหม่ในพริบตา พุ่งผ่านไป ฉวยเหลยมู่มู่แล้วบินจากไปดุจสายฟ้าแลบ
ช่างเป็นพลังที่ประหลาดยิ่งนัก
ตูม!
พื้นดินยุบลงไปหลายนิ้ว แตกระแหงเป็นวงกว้าง
อู๋ไป๋พุ่งออกไปราวกับสายฟ้า
สะบัดมือ โซ่ชีวิตมรณะก็พุ่งออกไปพร้อมเสียงหวีดหวิว
อีกาดำเห็นดังนั้น ก็ส่งเสียงร้องน่ารังเกียจอีกครั้ง จากนั้นสยายปีกสองข้าง ขนหางดำเส้นหนึ่งกลายเป็นประกายเย็นเฉียบ ยิงตรงเข้าใส่อู๋ไป๋
อู๋ไป๋ส่งเสียงเย็นชา คว้าขนหางนั้นไว้ในมือ
แต่ชั่ววินาทีต่อมา สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปฉับพลัน ฝ่ามือของเขากลายเป็นสีเทา ราวกับกลายเป็นหิน
สีเทาแผ่ขยายไม่หยุด ฝ่ามือของเขาแข็งทื่อ
กลายเป็นหิน
พลังของอีกาดำตัวนี้ช่างน่าสะพรึงยิ่งนัก ขนหางเพียงเส้นเดียวกลับมีพลังแห่งการกลายเป็นหิน
อู๋ไป๋ส่งเสียงเย็นชา กระแสลมปราณสีเทาถูกขับออกจากฝ่ามือโดยตรง
ยกมือขึ้นอีกครั้ง โซ่ชีวิตมรณะแผ่ขยายออกไปราวกับงู พุ่งเข้าหาอีกาดำ พันรอบคอมันอีกครา
“ตูม!”
อีกาดำระเบิดตัวเองอีกครั้ง กลายเป็นขนสีดำเต็มท้องฟ้า
เหลยมู่มู่ร่วงลงมาจากกลางอากาศ
อู๋ไป๋กระทืบเท้าทั้งสอง ร่างพุ่งเข้าใส่เหลยมู่มู่ราวกับกระบี่คมกริบ
อีกาดำตัวนั้นรวมตัวใหม่ในพริบตา พุ่งเข้ามาดุจสายฟ้าสีดำ หมายจะฉวยเหลยมู่มู่ไปอีกครั้ง