ชายหนุ่มมองสาวผู้หญิงใบหน้าเรียบนิ่งข้าง ๆ แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ "คนที่ควรยืนอยู่ข้างอู๋ไป๋ ต้องเป็นนายสิ"
"แต่น่าเสียดายนะ ตอนนี้ข้างสามีนายกลับยืนเป็นผู้หญิงคนอื่น ลูกสาวของนายก็เรียกผู้หญิงคนอื่นว่าแม่"
ดวงตาที่เรียบสงบของหญิงสาวปรากฏร่องรอยความโหดเหี้ยมขึ้นมาชั่วขณะ
"ไปกันเถอะ วันมงคลของอู๋ไป๋ เราจะไม่ส่งของขวัญพิเศษให้เขาสักชิ้นได้อย่างไร"
ทั้งกลุ่มเดินเข้าไปยังภายในโรงแรม
ในห้องโถงใหญ่ อู๋ไป๋และหลินตั้นจวงกำลังต้อนรับแขก
"อู๋ไป๋ ไม่เจอกันนาน ยินดีด้วยนะ!"
คนพูดคือเฟยหยาน ถือว่าเป็นคนรู้จักเก่าแก่ของอู๋ไป๋คนหนึ่ง
"ขอบคุณ วันนี้มาแล้ว เดี๋ยวต้องดื่มกันให้เมากันสักแก้ว"
"แน่นอนอยู่แล้ว" เฟยหยานยิ้ม "งั้นฉันเข้าไปก่อนนะ ถ้ามีอะไรต้องช่วย ให้คนมาบอกฉันได้เลย"
เสียงดังกึกก้อง!
ถาดในมือของหลินตั้นจวงหลุดร่วงลงพื้น
ลูกกวาดงานแต่ง แตงกวาดอง และถั่วลิสงในถาดกระจัดกระจายเต็มพื้น
"เมีย ไม่เป็นไรใช่ไหม เหนื่อยเหรอ?"
งานแต่งงานเหนื่อยจริง ๆ อู๋ไป๋คิดว่าหลินตั้นจวงต้องทำมือลั่น จึงหันไปมอง แต่กลับเห็นเธอจ้องมองไปยังทางเข้าประตู
อู๋ไป๋มองตามไปด้วย เห็นกลุ่มคนกำลังเดินเข้ามา
คนพวกนี้ตัวใครตัวมันมีพลังไหลเวียนอยู่ เป็นผู้ฝึกยุทธ์
แต่เมื่อสายตาของเขาไปพาดถึงหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง สมองของเขาร้องฮือ ทั้งตัวแข็งค้างไปทันที
ซีเหมินยุนอี้และถังเป่าเอ๋อร์อยู่เคียงข้างอู๋ไป๋กับหลินตั้นจวงเพื่อต้อนรับแขก
ทั้งสองก็เห็นหญิงสาวคนนั้นเช่นกัน ต่างตัวแข็งค้าง หน้าตื่นตระหนก
เฟยหยานยังเดินไม่ทันเข้าไป มองดูปฏิกิริยาของอู๋ไป๋และคนอื่นอย่างงงงวย
แม้เขาจะเป็นคนธรรมดา แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของอู๋ไป๋มา อะไรกันที่ทำให้เขาตกใจขนาดนี้?
เฟยหยานมองตามสายตาของอู๋ไป๋ไป เห็นแค่กลุ่มคนเดินเข้ามา ก็ไม่มีอะไรพิเศษ
"ไป๋... ไป๋..."
ซีเหมินยุนอี้ตกใจจนพูดไม่ออก มือเขายังคลำตาตัวเองแรง ๆ คิดว่าตัวเองต้องมองผิดแน่
ไป๋เสี่ยวจวี๋
อดีตภรรยาของอู๋ไป๋ แม่แท้ ๆ ของถังถัง
นอกจากอู๋ไป๋แล้ว คนอื่นเคยเห็นเธอแค่ในรูปถ่ายเท่านั้น
แต่ศพของไป๋เสี่ยวจวี๋ถูกขโมยไป ทุกคนจึงจำหน้าเธอได้แม่นยำ
คนที่ตายมานานแสนนานจู่ ๆ ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนแบบนี้ จะไม่ให้ตกใจก็ยาก