ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิ้มกว้าง หัวเราะฮ่าฮ่า
อาธีน่ากระตุกมุมปาก อยากจะต่อยเขาสักหมัด
อู๋ไป๋กัดเนื้องูเหลือมอสูรมาคำหนึ่งแล้วพูด “เนื้อนี่มีไอมารอยู่ด้วย กินแล้วอย่าลืมขับไอมารออกจากร่างกาย ไม่งั้น…”
อู๋ไป๋พลันชะงักไป
“เฒ่าอู๋ ไม่งั้นจะเป็นไง”
อู๋ไป๋หรี่ตาลง “มีคนมาแล้ว”
“คนอะไร”
“เกราะเงินทั้งตัว เป็นคนของจอมมารตนที่สาม”
ในมือไซเหมินอวิ้นอี้มีประกายเย็นวาบวาบ กริชอสูรปรากฏในมือ
ครู่ต่อมา เสียงฝีเท้าดังขึ้น
ฟังจากเสียงฝีเท้า คนที่มามีไม่น้อย
อู๋ไป๋และพวกหันไปมอง เห็นกลุ่มคนสวมเกราะเงินเดินออกมาจากป่า ล้อมรอบพวกเขาเข้ามา
เมื่ออยู่ห่างกันประมาณสิบกว่าเมตร คนกลุ่มนี้ก็หยุดกะทันหัน แถวแยกออกแล้วผู้หญิงคนหนึ่งในชุดแดง รูปร่างอรชร หน้าตางดงามเดินขึ้นหน้า
ดวงตาของไซเหมินอวิ้นอี้เป็นประกายขึ้นมาทันที
อาธีน่าหันมามองเขา คิ้วใบหลิ่วขมวดน้อย ๆ
ไซเหมินอวิ้นอี้ก็รู้สึกตัว จึงหันมายิ้มแหย ๆ ให้อาธีน่า แล้วทำสีหน้ารังเกียจมองหญิงชุดแดง “ดึกดื่นป่านนี้ใส่ชุดแดง คิดว่าตัวเป็นผีหลอกคนรึไง”
อู๋ไป๋สำรวจอีกฝ่าย หญิงสาวก็กำลังสำรวจอู๋ไป๋เช่นกัน
หญิงสาวเดินเข้ามาใกล้สองสามก้าว สายตามองอู๋ไป๋ ยิ้มหวาน “ท่านอู๋ ข้าน้อยได้ยินกิตติศัพท์มานาน วันนี้ได้พบเป็นเกียรติของข้าน้อยยิ่งนัก”
ซีเหมินอวิ๋นอี้ มู่จิ่วโจว และอาธีน่า ต่างพากันทำหน้าตกตะลึง
“เฒ่าอู๋ แกรู้จักนางเหรอ พวกแกเป็นอะไรกัน”