ซีเหมินหยุนอี้มองไปที่ฉู่สวิน แล้วอ้อนวอน
"จอมมารฉู่ ขอร้องแล้ว ช่วยอู๋ไป๋ด้วย...... ขอร้องละ!"
ฉู่สวินกำหนัดสองข้างแน่น ใจกำลังต่อสู้กันภายใน......ถ้ายอมส่งบัลลังก์เจ้าผู้ครองฟากฟ้าให้ออกไป ก็ถือว่าจบกันเลยทีเดียว
ยอมมอบแล้ว ก็จบกันสนิท
แต่ถ้าไม่ยอมมอบ ฝ่ายนั้นแม้จะไม่ฆ่าอู๋ไป๋ แต่ก็ต้องทำให้เขาเป็นตายยากยิ่งกว่าตายแน่
เห็นฉู่สวินเงียบไม่พูด หลานเย่ยิ้มเหยเก:"มาราชาฉู่ ถ้านายยังไม่ยอมส่งมอบ งั้นฉันจะควักลูกตามันทิ้งซะ"
หลานเย่ยื่นสองนิ้วออกไป พุ่งเข้าหาดวงตาของอู๋ไป๋
"ไม่!"
ซีเหมินหยุนอี้กับเสียวชิงกรีดร้องลั่น
แต่พอดีในจังหวะนั้นเอง ตี้หลิงตะโกนลั่น:"หลานเย่ เฝ้าระวัง!"
มือของหลานเย่ห่างจากดวงตาอู๋ไป๋ไม่ถึงสองเซนติเมตร พอได้ยินเสียงเตือนของตี้หลิง มือก็หยุดค้างทันที
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะทันรับรู้อะไร เงากิ่งไม้นับร้อยสายก็ทับถมลงมา
"บึ้ม!!!"
หลานเย่ทรงพลัง สั่นสะเทือนพลังจนหักกิ่งไม้ไปสิบกว่ากิ่งในพริบตา
แต่วินาทีถัดมา แสงเจิดจรัสสีเขียวก็ระเบิดออก
เมื่อแสงเขียวสลายไป ทั้งหลานเย่และแสงเขียวก็หายไปไร้ร่องรอย
ทุกคนต่างตกตะลึง
สิ่งที่ปรากฏขึ้นเมื่อครู่ คงเป็นต้นไม้หมื่นภพ
"ฆ่า!!!"
ฉู่สวินคำรามด้วยความเดือดดาล ร่างหายวับไปปรากฏตรงหน้าตี้หลิง
ดวงตาตี้หลิงหดเกร็งรุนแรง ยกมือฟาดฝ่ามือออกไป
"บึ้ม!!!"
ฝ่ามือนี้ฟาดลงที่อกอู๋ไป๋โดยไม่มีการหลอกล่อใด ๆ
ฉู่สวินรับฝ่ามือนี้เข้าเต็ม ๆ กับตัว
ตี้หลิงตกใจหนัก รีบพุ่งถอยหลัง แต่ฉู่สวินคว้าแขนเขาไว้ได้