เฉินฟ่างบอกอู๋ไป๋ว่า อย่ามองว่าเสี่ยวหมานผอมกะหร่อง แต่แรงเยอะจนน่าตกใจ และพรสวรรค์สูงล้ำ
เสี่ยวหมานปีนี้อายุ 20 ปี ก็บรรลุขั้นสวรรค์ระดับล่างแล้ว
หากเขาอยู่ในภาวะโกรธจัด สามารถสู้กับขั้นสวรรค์ระดับกลางได้ นับว่าเป็นผู้ไร้พ่ายในระดับเดียวกัน
"ทำไมท่านไม่ให้ข้าดูดวงตาของเขา?"
เฉินฟ่างกล่าว "ฟังอาจารย์ปู่เล่า ตอนเสี่ยวหมานเด็ก ๆ เคยเจอเรื่องร้าย ๆ มา ถ้าเจ้าสบตาเขา เขาจะเข้าใจผิดว่าเจ้าหาเรื่อง และจะตกอยู่ในความบ้าคลั่งได้ง่าย ๆ"
"อาจารย์ปู่อาศัยอยู่ที่นี่มาตลอด เหตุผลใหญ่หลวงก็เพราะเสี่ยวหมานนี่แหละ กลัวเขาจะทำร้ายผู้บริสุทธิ์"
"เห็นกระต๊อบไผ่เมื่อกี้ไหม? นั่นเพิ่งสร้างใหม่ ก่อนหน้านี้ตอนเสี่ยวหมานโกรธจัด เขาทำลายไปแล้วสองครั้ง"
อู๋ไป๋แววตาวาบวับ ถ้าเขาเดาไม่ผิด เสี่ยวหมานไม่ได้เป็นโรครู่วามโกรธง่าย แต่เขาเส้นเลือดมีสายเลือดพิเศษอย่างหนึ่ง... โลหิตเดือดพล่าน
เขาเคยเห็นสายเลือดนี้เมื่อครั้งอยู่ทวีปอู่จี๋
เมื่อถูกยั่วโทสะ เลือดจะเดือดพล่าน ความรู้สึกเจ็บปวดจะลดลง ร่างกายถูกเสริมแกร่ง พลังต่อสู้พุ่งพรวด
ถ้าเป็นสายเลือดนี้จริง ก็มีวิธีระงับ
เดินไปราวสิบนาทีเศษ อู๋ไป๋ก็พบกับมีดใต้หลิวมู่ไป๋ ผู้เลื่องชื่อในวงการยุทธ์ บนเรือลำน้อยริมฝั่งน้ำ
ดูภายนอกอายุราวสี่สิบ สวมเสื้อกันฝน สวมงอบ ถือคันเบ็ดทำเองกำลังตกปลา
มีกลิ่นอายยิ่งนัก คล้ายดื่มด่ำจันทราในสายลมระเริงหล้า ทอดกายตามวาสนาในวาตะและฝนพรำ