อู๋ไป๋มองกิเลนไฟแล้วดูถูกว่า “โลกันตร์นับล้านก็เท่านั้นเหรอ? ก็ยังไงก็แค่เลือกนายพลจากกองคนแคระไม่ใช่เหรอ?”
“ถ้ามีฝีมือ นายก็หากองกำลังที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดนี่ให้ฉันดูสิ แล้วฉันจะยอมรับว่านายเจ๋ง”
กิเลนไฟเม้มปาก “เรื่องแบบนี้น่ะ เป็นเรื่องกับฉันเหรอ?”
“อย่าพูดอย่างเดียวไม่ทำ มีฝีมือก็หาให้ดูสิ”
กิเลนไฟฟาดมือเบา ๆ ก็ฉีกช่องว่างจนเกิดรอยแยกขึ้น
มันคว้าตัวอู๋ไป๋แล้วกระโดดลงไปในรอยแยกนั้นทันที
เมื่ออู๋ไป๋ได้สติ ตัวเขาก็มาอยู่ที่เมืองจิ้นเจียงแล้ว
ทั้งสองยืนอยู่บนท้องฟ้า กิเลนไฟชี้ไปที่อาคารหลังหนึ่ง “นั่นที่ไหน?”
“ตึกหลิงเทียน”
“ในตึกนั้นมีคนจากมณฑลเทพอยู่สองคน”
สีหน้าอู๋ไป๋เปลี่ยนไปทันที
กิเลนไฟลากอู๋ไป๋เคลื่อนย้ายทันที ปรากฏตัวขึ้นเหนือบ้านหลังหนึ่งในชานเมืองทางเหนือ “ที่นี่ มีคนจากมณฑลเทพสามคน”
กิเลนไฟลากอู๋ไป๋ ร่างพร่าเลื่อนไปปรากฏเหนือภูเขาเฟิ่งหมิง “ที่นี่ มีคนจากมณฑลเทพสองคน”
จากนั้นกิเลนไฟก็พาอู๋ไป๋ไปยังอีกที่หนึ่ง
“เห็นโรงเรียนอนุบาลนั่นไหม? มีคนจากมณฑลเทพหนึ่งคน”
สีหน้าอู๋ไป๋เปลี่ยนไปทันที โรงเรียนอนุบาลเป้ยเหล่ย ที่ที่ถังถังเรียนอยู่
กิเลนไฟพาอู๋ไป๋ปรากฏตัวขึ้นเหนือตึกสูงอีกหลังหนึ่ง
“ที่นี่ มีคนจากมณฑลเทพสองคน ไม่ใช่ สามคน พวกมันมีวัตถุวิเศษปกปิดกลิ่นอายไว้ แทบพลาด”
ดวงตาอู๋ไป๋หดแคบลงอย่างรุนแรง ที่นี่คือโรงแรมจิ่นเจียง
ไม่คิดว่าเมืองจิ้นเจียงจะซ่อนคนจากมณฑลเทพไว้มากมายขนาดนี้ แถมทุกคนยังซ่อนอยู่รอบตัวเขาอีก