br />เจียงอิ้งเยว่ตอบเช่นนั้น ถังเป่าเอ๋อร์กับเหลยหมู่หมู่ก็เห็นด้วย
ไม่ต้องพูดว่าเจียงอิ้งเยว่ไม่รู้พลังของหลินตั้นจวงเลย ขนาดพวกเธอที่รู้แล้วยังตกใจ
ส่วนหลินตั้นจวงได้แต่ยิ้มรับกับคำตอบนั้น เพราะจะให้ทำอะไรได้อีก?
เธอขับรถอย่างนิ่ง ๆ เจียงอิ้งเยว่ไม่ถาม เธอก็ไม่อธิบายเอง ไม่งั้นจะดูเหมือนโอ้อวด
แต่เจียงอิ้งเยว่เห็นชัดว่าไม่ใช่คนที่อดใจรอได้ เธอสงสัยมากเกินไป ผู้หญิงพอเกิดความสงสัยขึ้นมา ห้ามยังไงก็หยุดไม่อยู่
เธอครุ่นคิดหาคำพูด จ้องใบหน้าด้านข้างอันสมบูรณ์แบบของหลินตั้นจวง "คุณหนูหลิน ก่อนหน้านี้คุณซ่อนพลังไว้ตลอดเลยเหรอ?"
หลินตั้นจวงคิดดู นี่ก็เป็นข้ออ้างที่สมบูรณ์ดีทีเดียว
"อือ" เธอพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดติดตลกว่า "ก็สามีฉันเก่งขนาดนั้น ปกติเลยไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมือเท่าไหร่"
ถังเป่าเอ๋อร์กับเหลยหมู่หมู่เลือกที่จะเงียบอย่างชาญฉลาด
เพราะเรื่องที่หลินตั้นจวงเป็นมาร ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ยิ่งดี
เจียงอิ้งเยว่อดยิ้มเจื่อนไม่ได้ "ฉันนี่ตาถั่วเอง ประเมินคุณต่ำไป"
หลินตั้นจวงรู้สึกผิด "ขอโทษด้วยนะคะ ฉันเองที่ไม่บอกให้ชัด"
เจียงอิ้งเยว่พูดด้วยน้ำเสียงอิจฉาจริง ๆ "อายุยังน้อย ระดับพลังสูงขนาดนี้ อันที่จริงฉันน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว อู๋ไป๋ยอดเยี่ยมขนาดนั้น ผู้หญิงของเขาจะธรรมดาได้ยังไง"
หลินตั้นจวงยิ้ม ไม่พูดอะไรต่อ
——ที่ตระกูลหลิน อู๋ไป๋ได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถ ก็รู้ว่าหลินตั้นจวงกับพวกกลับมาแล้ว