อู๋เทียนเงยหน้าขึ้น สบดวงตาเย็นเยียบของอู๋ไป๋ ตกใจจนเลือดแทบแข็ง
อู๋ไป๋ไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงมาปรากฏตัวข้างหลังเขา
กลิ่นอายความตายปกคลุมเขา ทำให้ร่างแข็งทื่อ ตับปอดแทบแตก
“เดิมทีแกยังมีโอกาสรอด แต่สิ่งที่แกไม่ควรทำที่สุดคือเอาอดีตภรรยาฉันมาขู่”
อู๋ไป๋ชกเข้าหน้าอู๋เทียนเต็มแรง
อู๋เทียนร้องลั่น ปากเบี้ยวหน้าหงายกระเด็นออกไป
ยังไม่ทันตกพื้น ข้อเท้าก็ถูกจับไว้แน่น
เขาบ้าคลั่งเร่งพลังอยากดิ้นหลุด แต่แรงอู๋ไป๋มหาศาลเกินไป ดิ้นไม่หลุดเลย
แววตาอู๋ไป๋เย็นชาไร้อารมณ์ จับขาอู๋เทียนทุ่มลงพื้นเต็มแรง
ตูม!
พื้นแตกระเบิด อู๋เทียนร้องโหยหวน กระดูกหักเอ็นขาด
อู๋ไป๋ใช้ตัวอู๋เทียนเป็นค้อน หมุนแล้วฟาดลงพื้น
“ตูม!”
“ตูม!”
“ตูม!”
พื้นดินถูกทุบเป็นหลุมใหญ่หลุมเล็ก
อู๋เทียนกรีดร้องน่าเวทนา แทบไม่เหลือเสียงคน
อู๋ไป๋หิ้วเขาพุ่งไปข้างหน้า หิ้วขาอู๋เทียนเหวี่ยงฟาด ตูม! หินก้อนใหญ่แตกกระจาย
เสียงดังสนั่นอีกครั้ง พื้นถูกซัดเป็นหลุมใหญ่
ร่างอู๋เทียนเละเป็นเนื้อเลือดเหมือนกองโคลน แทบมองไม่ออกว่าเป็นคน
อู๋ไป๋สะบัดมือ ฟาดเข้ากับผาหิน
ตูม! หน้าผาระเบิด อู๋เทียนถูกฝังจมลงไปในนั้น
อู๋ไป๋ชกต่อเนื่องหลายหมัด รอยหมัดขยายกลางพายุ กลายเป็นขนาดเท่าหินโม่แป้ง
เสียงระเบิดดังสนั่น หน้าผาพังทลาย เศษหินถูกพายุบดเป็นผง