เหล่านักยุทธ์แห่งแดนอาทิตย์อุทัยเดือดดาลสุดขีด แต่อู๋ไป๋สังหารนัตสึเมะ โอโนะ และเอาชนะเทพธิดาแห่งสงคราม นัตสึเมะ ฮัตสึเนะ ได้ พวกตัวเล็กกระจ้อยร่อยอย่างพวกนี้ไม่มีทางต่อกรได้อยู่แล้ว
ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาทำได้ก็มีแค่รีบเดือดดาลไปวัน ๆ
อู๋ไป๋พาเล่ย มู่มู่เดินขึ้นไปบนไหล่เขาทีละก้าว
ผู้คนแตกแถวหลีกทางให้ แววตาทุกคู่ดุดัน จ้องมองด้วยความโกรธแค้น
อู๋ไป๋กวาดตามองพวกนั้น แค่นเสียงดูถูกเหยียดหยัน เอ่ยอย่างเย่อหยิ่งว่า "สายตาฆ่าคนไม่ได้ ถ้าอยากลองดีก็ลงมือเลย"
ลงมือ?
ไม่มีทาง
ถึงพวกเขาจะโกรธ แต่ก็ไม่ถึงขั้นสูญเสียสติ
ด้วยระดับพลังของพวกเขา ใครลงมือคนนั้นตาย
"พวกขยะ!"
อู๋ไป๋กล่าวเยาะเย้ยอย่างดูถูก แล้วพาเล่ย มู่มู่ขึ้นไปถึงไหล่เขา
แต่เมื่อทั้งสองไปถึง จุดสนใจแรกกลับไม่ใช่ฮาราดะชินอิจิ แต่เป็นมนุษย์นกทั้งสี่คนที่ดึงความสนใจไปหมด
"พี่อู๋ไป๋ ปีกที่หลังพวกมันเป็นของจริงรึเปล่า?"
เล่ย มู่มู่ทำหน้าตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดแบบนี้
อู๋ไป๋พยักหน้า เขาดูออกว่าคนพวกนี้มีปีกงอกมาจากแผ่นหลังแต่กำเนิด
"พี่อู๋ไป๋ พวกเขาเป็นเทวทูตรึเปล่า?"
อู๋ไป๋เบ้ปาก ตอบว่า "บนโลกนี้ไม่มีเทวทูต มีแต่พวกมนุษย์นก"
ถ้าเขาเดาไม่ผิด นี่น่าจะเป็นหนึ่งในร้อยเผ่าพันธุ์
มนุษย์นกพวกนั้นก็กำลังสำรวจอู๋ไป๋กับเล่ย มู่มู่อยู่เช่นกัน
อู๋ไป๋ละสายตา หันไปมองฮาราดะชินอิจิ เอ่ยว่า "ข้ามาแล้ว!"
ฮาราดะชินอิจิทะยานลงมาจากก้อนหิน มองอู๋ไป๋พลางกล่าวว่า "มาถึงแล้วก็อย่าคิดไปไหนอีกเลย"