เดินมาได้ราวหนึ่งธูป
อู๋ไป๋และพวกก็ถูกสัตว์ประหลาดโจมตีอีกครั้ง
ครั้งนี้ไม่ใช่ตัวเดียว แต่เป็นทั้งฝูง
สัตว์พวกนี้หนังหนาเนื้อแน่น ความเร็วสุดยอด แถมดูเหมือนไม่รู้สึกเจ็บ ยุ่งยากเอามาก
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว "พวกมันนี่ ดูเหมือนถูกแย่งชีวิตออกไปทั้งเป็น จนกลายเป็นไม่ใช่คนไม่ใช่ผี"
เสี่ยวฉิงพูด "พวกเขาดูเหมือนจะพูดไม่ได้"
"นี่มันที่ไหนกันเนี่ย อับแสงขนาดนี้ ไม่เหมือนโลกคนเป็นเลย"
ซีเหมินอวิ๋นอี้บ่น
อู๋ไป๋ว่า "ไปกันเถอะ ออกจากที่นี่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
ทุกคนไม่มีจุดหมาย ก็เดินตรงไปข้างหน้า
"เฒ่าอู๋ มาดูเร็ว"
ซือเหมินหยุนอี้ยืนอยู่ยอดภูเขาลูกหนึ่งตะโกนเรียก
อู๋ไป๋กับพวกเดินเข้าไป
"ดูทางนั้นสิ"
อู๋ไป๋กับพวกมองไปตามทิศทางที่ซือเหมินหยุนอี้ชี้ ต่างก็ตั้งตาระงับ
ไม่ไกลนัก แสงแดดสาดส่องสว่างไสว
ใต้แสงแดดอันระยิบระยับนั้น มีเมืองหนึ่งตั้งอยู่ บนกำแพงเมืองมีเงาร่างมนุษย์พลุกพล่าน
"ดูเหมือนจะเป็นคนปกติ" เสี่ยวฉิงว่า
อู๋ไป๋พยักหน้า "ไป เข้าไปดูกัน"
ทุกคนพุ่งตรงไปยังเมือง
"ระวัง มีม่านพลังกั้นเมืองใหญ่"
อู๋ไป๋เตือน
ทุกคนหยุดอยู่หน้าเมือง
คนบนกำแพงเมืองก็สังเกตเห็นพวกอู๋ไป๋เช่นกัน
"พวกท่านคือใคร"
ชายวัยกลางคนในเสื้อผ้าป่านเรียบ ๆ ใบหน้าผอมบางเอ่ยถาม
อู๋ไป๋ประนมมือ "พวกเราเดินทางผ่านมาแห่งนี้ ไม่มีความประสงค์ร้าย ขอให้พวกเราเข้าไปได้ไหม"
"อยากเข้าก็ต้องตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน"
อู๋ไป๋กับพวกงง
"จะตรวจยังไง"
"ถอดเสื้อผ้าออกหมดก็ได้"
อู๋ไป๋กับพวก "……"
ซีเหมินอวิ๋นอี้โกรธ "นายเพี้ยนใช่ไหมเนี่ย พวกเราไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย นายชอบดูผู้ชายเปลือยน่ะหรอ"
ชายวัยกลางคนพูดเสียงเย็น "พวกเราต้องมั่นใจว่าพวกคุณไม่ได้ถูกสัตว์ประหลาดพวกนั้นกัด"