อู๋ไป๋พยักหน้าแล้วพูดว่า: "ใช่ มีปัญหาอะไรไหม"
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดว่า: "คู่หมั้นก็คือพวกคุณยังไม่ได้แต่งงานกันใช่ไหม แสดงว่าฉันยังมีโอกาส"
"ฉันแม่ง..." อู๋ไป๋แทบคลั่งด้วยความโกรธ
ไอ้คนไม่กลัวตายนี่ ถึงตอนนี้ยังกล้าคิดแซ่บผู้หญิงของเขาอีก
อู๋ไป๋กำหมัดแน่น พุ่งเข้าไปเตรียมต่อยไอ้งั่งนั้นให้ตาย
"หนีเร็ว"
ซีเหมินอวิ๋นอี้เห็นท่าไม่ดี ก็รีบหนีอย่างรวดเร็วภายใต้การคุ้มกันของชายชราทั้งสี่
"สาวงามกิริยางาม หนุ่มหล่อหมายปอง อู๋ไป๋ ฉันจะแข่งขันกับนายอย่างยุติธรรม"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ตะโกนไปด้วยขณะวิ่ง
ตูม!
พื้นใต้อู๋ไป๋ยุบลงไปหลายนิ้ว จากนั้นเขาก็พุ่งไล่ตามซีเหมินอวิ๋นอี้ไปราวกับลูกธนู
"หนีเร็ว หนีเร็ว... ไอ้บ้านี่ตามมาแล้ว รีบใช้ยันต์ย่อแผ่นดินเร็ว..."
ซีเหมินอวิ๋นอี้ร้องเสียงดังด้วยความตื่นตระหนก
ชายชราคนหนึ่งหยิบยันต์กระดาษดำออกมา มันลุกไหม้ทันที กลุ่มหมอกดำปกคลุมคนทั้งห้า แล้วก็หายวับไปกับตา
อู๋ไป๋ไล่ตามจนเหงา
ซีเหมินอวิ๋นอี้ ถ้าฉันเห็นแกอีก ฉันจะต่อยหัวหมาแกให้เละ
อู๋ไป๋กระโดดด้วยความโกรธแทบบ้า
เขาก็ไม่คิดว่าซีเหมินอวิ๋นอี้จะมีของดีอย่างยันต์ย่อแผ่นดิน
สำนักหยินซาน?
อู๋ไป๋หรี่ตามอง ของดีเยอะนี่นา ไว้หาโอกาสไปเยี่ยมเยียนสักหน่อย
หลินตั้นจวงอุ้มถังถังเดินมาปลอบว่า: "เอาล่ะ อย่าโกรธเลย! ซีเหมินอวิ๋นอี้คงรู้สึกเหมือนกับฉันนั่นแหละ เลยถึงได้ทำเรื่องแบบนี้ออกมา"
แม่งเอ๊ย ไม่ช้าก็เร็วต้องสกัดสายเลือดเผ่ามารออกจากตัวมันให้ได้ กล้ามาแย่งผู้หญิงกับฉัน หาเรื่องตายนี่หว่า