สุดท้าย เจ้ากระต่ายนั่นก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือปีศาจของหลินฉิงกับเหลียงหย่วนอยู่ดี
กระต่ายไม่ได้ถูกจับนะ แต่มันถูกสองคนนี้ไล่จนหมดแรงต่างหาก
สงสัยกระต่ายคงคิดในใจว่า เอาเลย ท่านกระต่ายยอมแพ้แล้ว ให้ตายสิ พวกแกสองคนวิ่งเร็วกว่าหมาล่าเนื้ออีก
กับดักที่ไอ้หม่าแก่วางไว้ จับไก่ป่าได้สองตัว
ชนบทฟ้ามืดเร็ว ทุกคนเลยพากันกลับ
ถึงบ้าน อู๋ไป๋ก็มุดเข้าไปในครัว เตรียมโชว์ฝีมือทำอาหาร
พรุ่งนี้พวกเขาจะต้องกลับแล้ว
“อู๋ไป๋ รีบมาดูนี่”
หลินฉิงกับเหลียงหย่วนปรี่เข้าไปในครัว ยื่นมือถือให้อู๋ไป๋
อู๋ไป๋กำลังล้างผักอยู่ หันไปชำเลืองดู บนมือถือเป็นข่าว พาดหัวว่า เกิดเหตุไฟไหม้กะทันหันกลางดึกเมื่อคืน หญิงสาววัยแรกรุ่นเสียชีวิตในร้านดอกไม้
ตอนแรกอู๋ไป๋ไม่ได้ใส่ใจ แต่พออ่านรายละเอียดชัด ทั้งตัวก็ชะงักแข็งทื่อ
สถานที่เกิดไฟไหม้ คือ ร้านดอกไม้ซีเจี้ยน
อู๋ไป๋ไม่ทันเช็ดน้ำที่มือ แย่งมือถือมาอ่าน สีหน้าทะมึนลงเรื่อยๆ
ร้านดอกไม้ซีเจี้ยนเกิดไฟไหม้ตอนตีสามเมื่อคืน สาเหตุไม่ทราบแน่ชัด แต่พบศพหญิงถูกไฟคลอกสองศพ
สีหน้าอู๋ไป๋ย่ำแย่ถึงขีดสุด
“อู๋ไป๋ หรือว่าจะเป็น...”
“เป็นไปไม่ได้ ซ่างกวนอวี่เฟยเพิ่งโทรหาฉันอวยพรปีใหม่เมื่อคืนนี้เอง” อู๋ไป๋พูดแทรกเขา พร้อมกับควักมือถือตัวเองขึ้นมา หาเบอร์ซ่างกวนอวี่เฟยแล้วกดโทรออก
แต่มือถือของซ่างกวนอวี่เฟยปิดเครื่องตลอด
อู๋ไป๋หน้าบึ้ง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเปิดหาเบอร์มือถือที่ไม่ได้ติดต่อมานาน... ฉือเหล่ย