อู๋ไป๋คิดว่าหลังจากจัดการคนของหออสูรทมิฬแล้ว จะได้พักสักสองสามวัน
แต่คืนนั้นเอง เขาก็ได้รับสายจากหยวนเหิง เหลย่มู่มู่ล้มป่วย
"ล้มป่วย?"
อู๋ไป๋แปลกใจมาก
เหลย่มู่มู่เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสวรรค์ขั้นต้น จะล้มป่วยได้ยังไง?
"เมื่อวานยังดี ๆ อยู่เลย แต่วันนี้จู่ ๆ ก็หมดสติไป จนตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้น"
หยวนเหิงพูดอย่างร้อนใจ
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว "จะเป็นพิษหรือเปล่า?"
"ข้าตรวจดูแล้ว ไม่มีร่องรอยของการถูกวางยาพิษ"
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว หยวนเหิงกับเหลย่มู่มู่เพิ่งกลับมาที่วังมังกรอัคคี เหลย่มู่มู่ก็หมดสติไปอย่างไม่มีสาเหตุ นี่แสดงว่าในวังมังกรอัคคีมีคนของหมู่บ้านเกิดใหม่
"ก่อนที่ข้าจะไปถึง อยู่เฝ้ามู่มู่ อย่าให้คลาดสายตา"
อู๋ไป๋บอกกล่าวกับหลินตั้นจวง
เดิมทีอยากจะบอกมู่จิ่วโจวสักหน่อย แต่ตาเฒ่านี่ตอนนี้ต้องไม่ต้อนรับเขาอยู่แล้ว ก็เลยไม่ได้ไปลา ซื้อตั๋วเที่ยวบินใกล้ที่สุดแล้วบินไปเมืองหลวงทันทีในคืนนั้น
ตอนที่อู๋ไป๋มาถึงวังมังกรอัคคี ก็เป็นเวลาเที่ยงของวันต่อมาแล้ว
เหลยเจิ้นมารอที่หน้าประตูตั้งแต่เช้าตรู่
พอเห็นอู๋ไป๋ เหลยเจิ้นก็รีบพูดว่า "เจ้ามาซะที"
"พาข้าไปดูมู่มู่ก่อน"
เหลย่มู่มู่มีเรือนเล็กส่วนตัวในวังมังกรอัคคี
อู๋ไป๋ได้เห็นเหลย่มู่มู่ที่หมดสติ
เหลย่มู่มู่ไม่ได้แค่หมดสติธรรมดา เขาเหมือนติดอยู่ในห้วงฝันร้ายบางอย่าง ใบหน้าเล็ก ๆ ใส ๆ แดงก่ำ หน้าผากมีเหงื่อซึม หว่างคิ้วเต็มไปด้วยความเจ็บปวด