หลังจากที่อู๋ไป๋เตือน ทุกคนจึงเริ่มตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่อง
ความกังวลของอู๋ไป๋ไม่ได้ไร้เหตุผล เพราะสิ่งที่มั่วซิ่งเยว่ทำในวันนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นการเตรียมการเพื่อรวบรวมกองทัพทั้งเจ็ดแดน
ผู้หญิงคนนี้มันบ้าไปแล้ว ถึงเวลานั้นจะต้องนำกองทัพมารนับล้าน ๆ บุกโลกแน่นอน
สายตาของมู่จิ่วโจวเริ่มคมกริบขึ้น พูดว่า "อู๋ไป๋คิดได้รอบคอบจริง ๆ พวกเราไม่มีใครคิดไปถึงจุดนี้"
"ถ้าเป็นแบบนั้น มั่วซิ่งเยว่ต้องตาย"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย
"พรุ่งนี้ออกทะเล ฉันจะหาโอกาสสังหารมั่วซิ่งเยว่ แล้วทำให้ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ"
อาธีน่านึกตามแล้วพูดว่า "ฝีมือการบำเพ็ญของมั่วซิ่งเยว่ในบรรดาผู้บัญชาการทั้งเจ็ดน่าจะอ่อนแอที่สุด แต่ที่นางทำให้ทุกคนหวาดระแวงได้ ย่อมต้องมีจุดเด่นที่เหนือใคร"
"ดังนั้น อย่าลงมือง่าย ๆ พอลงมือแล้ว ต้องทำให้สำเร็จในการโจมตีเดียว"
อู๋ไป๋กำลังจะอ้าปากพูด จู่ ๆ ก็หันไปมองนอกเต็นท์ใหญ่ แล้วพูดเสียงต่ำว่า "ชู่ว ตัวจริงมาแล้ว"
ทุกคนตกใจเล็กน้อย
ตัวจริง ย่อมต้องเป็นมั่วซิ่งเยว่แน่นอน
ซีเหมินอวิ้นหัวเราะเย็น "ผู้หญิงคนนี้ยังกล้ามาอีกเหรอ?"
"อู๋ไป๋ ขอเชิญออกมาพบหน่อย"
นอกเต็นท์ใหญ่ เสียงของมั่วซิ่งเยว่ดังขึ้น
"ไป ออกไปดูว่าผู้หญิงคนนี้จะก่อเรื่องอะไรอีก"
อู๋ไป๋และคนอื่น ๆ เดินออกไปนอกเต็นท์ใหญ่
มั่วซิ่งเยว่สวมชุดแดงยืนอยู่ด้านนอก รอยยิ้มเต็มใบหน้า มากันเพียงลำพัง
สายตาของอู๋ไป๋วูบไหว ผู้หญิงคนนี้มีอะไรเป็นเครื่องพึ่งพากันแน่? ถึงกล้าเดินไปไหนมาไหนตามลำพัง?