หลินตั้นจวงพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวว่า "ข้าก็คิดว่าเป็นเหตุผลนี้"
หลินฉิงเต็มไปด้วยความสงสัย มองหลินตั้นจวงแล้วถามว่า "สายเลือดเผ่ามารอะไรนั่น? มันเกี่ยวอะไรกับเจ้า?"
"เพราะตั้นจวงก็มีสายเลือดเผ่ามาร"
หลินตั้นจวงตกใจ ไม่คิดว่าอู๋ไป๋จะพูดเรื่องนี้ออกมา
หลินฉิงเบะปาก ไม่เชื่อเลยสักนิด กล่าวว่า "หลอกใคร?"
หลินตั้นจวงหลุดขำ ที่แท้อู๋ไป๋ก็เล่นกลเข้าหาแล้วถอย... พี่ชายโง่ของข้านี่นา
อู๋ไป๋อุ้มถังถังมา พลางคุยพลางเดินออกมา มาถึงห้องนั่งเล่น อู๋ไป๋กล่าวกับมู่จิ่วโจวว่า "เจ้าพูดถูกแล้ว ซีเหมินอวิ๋นอี้มาจากสำนักอินซานจริงด้วย"
มู่จิ่วโจวชะงักเล็กน้อย กล่าวอย่างสงสัยว่า "แล้วเหตุใดเขาจึงมาหาเจ้า?"
"เขาสมองป่วย" อู๋ไป๋กล่าวด้วยสีหน้าเอือมระอา "ไอ้นี่ขวางโลก ดูถูกทั้งทางขาวและทางดำ ข้าเพิ่งโด่งดังในช่วงนี้ มันคิดว่าข้าขายชื่อเสียง มาหาเรื่องสู้กับข้า"
ทุกคนสีหน้าชะงัก
หากเป็นเพราะเหตุผลนี้ ซีเหมินอวิ๋นอี้ก็สมองป่วยจริง
มู่จิ่วโจวกล่าวว่า "สำนักอินซานนั้นก้ำกึ่งระหว่างดีและชั่ว นิสัยการกระทำต่างจากคนทั่วไป ปล่อยเขาไป จะมีปัญหาอะไรตามมาหรือไม่?"
อู๋ไป๋ยิ้ม กล่าวว่า "ซีเหมินอวิ๋นอี้แม้จะขวางโลก นิสัยสุดโต่ง แต่ก็เป็นดาบสองคม หากใช้ดี ก็ป้องกันศัตรูได้"
"ข้าพนันกับเขาไว้ ดูว่าใครจะหา ถังจงหลิน เจอก่อน แล้วก็ฆ่าเขา"
สีหน้าของมู่จิ่วโจวเริ่มไม่ดี