"เจ็ดเจ้าตำหนักรับผิดชอบตำหนักสาขาประเทศเกาะเพียงลำพังมาตลอด ทั้งตำหนักสาขามีเขาเป็นใหญ่ ตอนนี้เจ้าตำหนักไปแบ่งอำนาจ เจ็ดเจ้าตำหนักต้องไม่พอใจแน่ สองคนนั้นขัดแย้งกันเลี่ยงไม่ได้"
"แถมตอนนี้ใต้บัญชาเจ้าตำหนักมีแค่พวกเราสองคน เกรงว่าไปถึงชีวิตเราคงไม่ง่าย"
เฉินยวนพูดกึ่งอธิบายกึ่งบ่น
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว "นิสัยเจ้าตำหนักเอาแต่ใจขนาดนั้น ตามหลักถ้าไม่อยากไปก็ไม่มีใครบังคับได้นี่?"
"นายไม่ได้ยินที่เจ้าตำหนักพูดรึไง? นี่เป็นคำสั่งจากหอใหญ่"
"หอใหญ่?" อู๋ไป๋ถามด้วยความสงสัย "ท่านจางเหล่าเฉินเคยไปหอใหญ่ไหม?"
เฉินยวนส่ายหน้า "หอใหญ่อยู่ที่ไหนฉันยังไม่รู้เลย ถึงฉันจะเป็นจางเหล่าชั้นใน แต่ก็ไม่มีอำนาจมาก"
"ช่างเถอะ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว รีบเตรียมตัวเถอะ พรุ่งนี้ก็ต้องไปแล้ว"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย กลับเข้าห้องตัวเอง หยิบมือถือออกมาโทรศัพท์เห็นหน้าหลินตั้นจวงทันที
พร้อมทั้งแผ่สัมผัสเทพออกไป ป้องกันใครเข้ามากะทันหันหรือแอบฟัง
ไม่นาน สายก็ติด
"นายกล้าดียังไงโทรศัพท์เห็นหน้าฉัน? ปลอดภัยไหม?"
หลินตั้นจวงรับสายจากอู๋ไป๋ ทั้งดีใจทั้งเป็นห่วง
"วางใจเถอะ ไม่ต้องห่วง!"
"ตั้นจวง ท่านมู่อยู่ไหม?"
หลินตั้นจวงพยักหน้าเล็กน้อย
"เธอไปตามเขามา ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขา"
"รอเดี๋ยวนะ!"
หลินตั้นจวงเดินออกจากภาพไป ไม่นานก็พามู่จิ่วโจวมา