ซีเหมินยุนอี้พึ่งจบคำ ตัวก็พุ่งเข้าใส่หมาป่าลายทองสามตัวไปแล้ว
“เฮือก!”
หมาป่าลายทองสามตัวคำรามพร้อมกันอย่างทุ้มต่ำ จนรู้สึกปวดแสบขึ้นในหู
แต่ซีเหมินยุนอี้ไม่หวั่นเลยสักนิด ท่าอิฐดำสิบแปดจังหวะถูกปล่อยออกมา
ชั่วขณะนั้น ร่างแยกสิบร่างปรากฏขึ้น
หมาป่าลายทองทั้งสามแหงนปากอ้ากว้าง พุ่งเข้ากัดร่างแยกสามร่างทันที
อย่างไรก็ดี ตัวจริงของซีเหมินอวิ๋นอี้ได้ปรากฏอยู่ท้ายทอยของหมาป่าลายทองหนึ่งตัวแล้ว ยกอิฐฟาดลงท้ายทอยเต็มแรง
เมื่ออิฐโปรยลง รอยสีทองบนตัวหมาป่าลายทองเปล่งแสงทองสว่างจ้า
“เป๊ะ!” เสียงดังสนั่น แสงทองเปล่งประกายระยับ อิฐของซีเหมินยุนอี้ไม่ทำอันตรายหมาป่าลายทองแม้แต่นิด กลับถูกแรงสะเทือนจนแขนชาหนึบไปทั้งแขน
“……เฮ้ย! หัวมันแข็งชิบหาย”
ร่างของซีเหมินยุนอี้สะท้อนถอยหลัง ร่วงลงบนหลังหมาป่าลายทองอีกตัว พัดลมพับปรากฏในมือ เหวี่ยงออกไปหนึ่งครั้ง พลังลมปราณคมกริบฟันตรงเข้าหัวของมัน
รอยสีทองบนตัวหมาป่าลายทองกะพริบวูบวาบ สั่นพลังลมปราณนั้นจนระเบิดกระจาย
“อู๋ พวกไอ้สัตว์พวกนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นเลยวะ”
อู๋ไป๋ยิ้มตอบ “นายน่ะหาวิธีผิดตะหาก หมาป่ามันก็แบบนี้ หัวทองแดง กระดูกเหล็ก แต่เอวเป็นเพียงไม้ไผ่”
“รับทราบ!”
ซีเหมินอวิ๋นอี้พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ก้อนอิฐทองคำเปล่งแสงทองสายหนึ่งทุบตรงเอวของหมาป่าลายทองหนึ่งตัว
ใครจะไปคิด หมาป่าลายทองตัวนี้กระโดดเบา ๆ หลบไปได้ อิฐทองคำทุบพื้นจนเป็นหลุมใหญ่
หมาป่าลายทองเงยหน้าขึ้น รอยสีทองที่หน้าอกกะพริบวาบ แล้วแสงทองสายหนึ่งพุ่งเข้าหาซีเหมินยุนอี้ทันที
พัดลมพับในมือของซีเหมินยุนอี้หมุนเร็วราวกับสายฟ้า แสงทองปะทะเข้ากับผิวพัด แรงสะเทือนกลับทำให้เขาต้องสะท้อนถอยหลังไม่หยุด