จากสี่คน ชั่วพริบตาเหลือเพียงสิงซื่อหมิงและไฉเหยียน
แผนเดิมของพวกเขาคือให้ชายชราไร้เงาล่อจ้าวกระบี่มู่จิ่วโจวออกไป ส่วนพวกเขาสี่คนจัดการอู๋ไป๋ รับรองไม่มีพลาด
แต่ผลคือพลังต่อสู้ของอู๋ไป๋เกินกว่าที่พวกเขาคิด
สี่คน ชั่วพริบตาตายไปสอง
สิงซื่อหมิงและไฉเหยียนได้กลิ่นความตาย ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั้งร่าง
อู๋ไป๋มองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา
จากนั้นค่อย ๆ ยกมือทั้งสองขึ้น
“ฟิ้ว ๆ ๆ ……”
ปลายนิ้วทั้งสิบเคลื่อนไหว มือทั้งสองประสานมุทรา
เสียงดังสนั่น ทั่วทั้งเจิ้นสั่นสะเทือน กำแพงมิติโยกไหวไม่หยุด
“พวกแกไม่ควรโลภอยากได้ผู้หญิงของข้า”
สิงซื่อหมิงและไฉเหยียนขนลุกซู่ ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมอง เห็นค้อนยักษ์ขนาดเท่าเนินเขาปรากฏกลางอากาศ ผิวค้อนมีพลังอัสนีอันเกรี้ยวกราดแล่นวน
ค้อนเทพสายฟ้า!
อู๋ไป๋กดมือเพียงข้างเดียวเบา ๆ ค้อนยักษ์ขนาดเท่าเนินเขาก็ทุบใส่ทั้งสองคน
สิงซื่อหมิงและไฉเหยียนสัมผัสได้ถึงพลังแห่งการทำลายล้าง หวาดกลัวจนหัวใจ ตับ ม้าม ปอด ไต สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
ทั้งสองย่อมไม่ยอมนั่งรอความตาย แผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง เร่งพลังฝึกปรือจนถึงขีดสุด ลงมือพร้อมกัน ลมปราณภายในที่พลุ่งพล่านดั่งทะเลเมฆาคลั่งซัดเข้าใส่ค้อนยักษ์ที่กำลังทุบลงมา
ตูม! ดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตก!
ลมปราณภายในดุจทะเลเมฆาถูกค้อนเทพสายฟ้าทุบจนระเบิด กลายเป็นละอองแสงทั่วฟ้า กระจายไปทั่วทิศพร้อมกับพายุ
กำแพงมิติของเจิ้นไหวอย่างรุนแรง แตกออกเป็นรอยร้าวเล็ก ๆ มากมาย