เมื่อเห็นว่าอู๋ไป๋พึงพอใจกับที่นี่พอสมควร ผู้อาวุโสที่สามก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อย
จริง ๆ แล้ว เขารู้สึกชอบเสินล่อเสียด้วยซ้ำ
แม้เสินล่อจะมีนิสัยหยิ่งเย็นชา แต่ผู้ที่ทรงพลังสูงส่งจะมีนิสัยสักหน่อยแล้วมันเป็นเรื่องอะไร
ยิ่งไปกว่านั้น เสินล่อยังช่วยตามหาฆาตกรที่ฆ่าม่าผิงผิง เหลนทวดของเขาจนตายได้
ที่สำคัญที่สุด ฝีมือการกลั่นยาของอู๋ไป๋นั้นเพียบพอที่จะทำให้ทุกตระกูลต้องลงไม้ลงมืออ้อนวอน
การได้สร้างสัมพันธ์กับนักกลั่นยา ประโยชน์นั้นไม่ต้องพูดก็รู้
"ครั้งนี้ที่ท่านชายเชินลั่วมาเยือน มีเรื่องอะไรให้ช่วยเหลือหรือไม่"
อู๋ไป๋ส่ายหน้าไร้ความรู้สึก "แวะมา นับว่าเคยอยู่ที่ตระกูลม่ามาช่วงหนึ่ง กลับมาดูซักหน่อย"
ในใจของผู้อาวุโสที่สามดีใจเป็นที่สุด นี่แปลว่าเสินล่อยังยอมรับตระกูลม่าอยู่
"ท่านชายเชินลั่วคงเหนื่อยแล้ว พักผ่อนสักครู่นะ เราจะให้คนจัดเลี้ยงง่าย ๆ เตรียมไว้ เร็ว ๆ นี้ก็เสร็จ"
อู๋ไป๋พยักหน้าอย่างเย็นชา
ผู้อาวุโสที่สามก็จากไป
อู๋ไป๋เริ่มครุ่นคิดเรื่อยเปื่อยตามลำพัง
ใครกันแน่ที่อาศัยอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบ
ถ้าเป็นผู้ดูแลประตูภายในธรรมดา แม้กระทั่งผู้อาวุโส ผู้อาวุโสที่สามก็คงไม่ถึงกับปิดบังปิดบางขนาดนี้
ว่ากันตามนี้ สถานะของคน ๆ นี้ไม่ธรรมดา
ดวงตาของอู๋ไป๋เบิกเล็กน้อย หรือว่าจะเป็นหม่าเสี่ยวจวี๋?
หม่าเสี่ยวจวี๋ตอนนี้เป็นประมุขตระกูลม่า ทำไมต้องไปอาศัยอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบ?
ที่สำคัญคือเขาเคยอาศัยอยู่ที่เกาะกลางทะเลสาบนี้มาก่อน นี่ไม่อาจเป็นเรื่องบังเอิญได้