อู๋ไป๋ยื่นมือออก ดาบใหญ่บินมาอยู่ในมือ
“ฉัวะ!”
ร่างไหววูบ คนราวกับแสงสว่าง พุ่งเข้าหาอีกร่างแยกของอาธีน่า
ดาบใหญ่นำพารัศมีดำอันน่าสะพรึงกลัว กวาดฟันออกไป
หอกสงครามในมืออีกฝ่ายระเบิดแสงสีทองอร่าม กวาดฟันมา ระลอกคลื่นปั่นป่วน
“เคร้ง!”
ดาบใหญ่ หอกสงคราม ปะทะกันอย่างไม่มีลีลา
เสียงโลหะปะทะดังกึกก้องจนหูอื้อ ประกายไฟกระเด็น
ระลอกพลังลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวซัดรอบทิศ พัดใบไม้ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า
อีกร่างแยกของอาธีน่าส่งเสียงครางเบา ถูกสะเทือนจนกระเด็นออกไป หอกสงครามเกือบหลุดมือ
นางจ้องอู๋ไป๋ด้วยความตกตะลึง
พละกำลังของอู๋ไป๋ดุดันและทรงพลัง น่าสะพรึงกลัวเกินไป
เพียงกระบวนท่าเดียว นางก็รู้ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอู๋ไป๋
“อู๋ไป๋ รอให้นายของข้าออกมา พวกเจ้าทั้งหมดต้องตาย”
ระหว่างพูด แสงสีทองวาบขึ้นกลางอากาศ
ประตูทองที่ใช้หลบหนีปรากฏกลางอากาศ
อีกฝ่ายทิ้งคำขู่ไว้ แล้วพุ่งไปที่ประตูทองราวสายฟ้า
“คิดจะหนี? ถามข้าก่อนหรือยัง?”
ดาบใหญ่กวาดฟัน
กงล้อดำยาวหลายเมตรฟันใส่ร่างแยกอาธีน่าที่กำลังหลบหนี
อีกฝ่ายรู้สึกเย็นวาบที่หลัง หอกสงครามกวาดฟันผ่าน แสงสีทองมหาศาลซัดออกมาราวกับคลื่น
“ตูม!”
กงล้อดำฟันลงบนคลื่นสีทอง พลังทั้งสองระเบิดออกพร้อมกัน
พายุอันน่าสะพรึงซัดปั่นป่วนกลางอากาศ
ทันใดนั้น อีกร่างแยกหนึ่งร้องเสียงหลงลอยกระเด็นออกไป กลางอากาศเลือดสาดกระจาย