อาธีน่าโกรธจนแทบระเบิด
นางคือเทพีแห่งปัญญา คือเทพีแห่งสงคราม
ในหมู่สิบสองเทพขั้นสูงสุด ไม่มีผู้ใดกล้าทำกับนางเช่นนี้
“ซีเหมินอวิ๋นอี้ อย่าเลยเถิดไปหน่อยเลย”
“เพี๊ยะ!”
เสียงกระทบดังชัดเจน
อาธีน่าโกรธอาย มือกุมสะโพกกลมกลึง สายตาอาฆาตจ้องเขม็งไปที่ซีเหมินอวิ๋นอี้
ปีศาจร้ายนี่ กล้าตบก้นนางต่อหน้าผู้คนมากมาย
“แม่สาวน้อย เจ้าคุยกับใครอยู่ อย่าลืมฐานะของตัวเองตอนนี้ ข้าคือนาย เจ้าคือบ่าว”
“การได้ปูที่นอนพับผ้าห่มให้ข้า เป็นเกียรติที่เจ้าสั่งสมมาสิบชาติ”
อาธีน่ากัดฟันกรอด ๆ
ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิ้มเจ้าเล่ห์ “จะให้ข้าอุ้มเจ้าขึ้นไปไหม”
อาธีน่าเกลียดจนคันฟัน แต่สถานการณ์บีบบังคับ
อดทน อดทนร้อยครั้งเป็นทองคำ
รอให้ถึงวันหนึ่ง นางจะต้องสังหารปีศาจร้ายนี่ให้ได้
อาธีน่าสีหน้าแฝงความเกรี้ยวกราด เดินขึ้นไปชั้นบน
ถังเป่าเอ๋อร์ เหลยมู่มู่ และคนอื่น ๆ แม้จะไม่เห็นด้วยกับพฤติกรรมเจ้าชู้ของซีเหมินอวิ๋นอี้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ก็ผู้หญิงคนนี้นั่นแหละที่บงการให้เย่จิ้งซูมาทำร้ายพวกเขา
หลินฉิงและเหลียงหย่วนมองเงาหลังของอาธีน่า กลืนน้ำลายดังเอื๊อก
ผู้หญิงคนนี้แม้จะเป็นหญิงใจพิษ แต่ก็ต้องยอมรับว่า สวยจริง ๆ
หลินฉิงเข้ามากระซิบ “ซีเหมิน เมื่อไหร่จะให้พวกเราเล่นบ้าง”
“ไสหัวไปไกล ๆ!” ซีเหมินอวิ๋นอี้ผลักใบหน้าใหญ่ ๆ ของเขาออกไป “เก็บความคิดสกปรกไปซะ นางคือของเล่นของข้า”