สามคนใช้เวลาสักระยะ เพื่อย้ายสมุนไพรวิญญาณและยาวิญญาณเหล่านั้นขึ้นไปปลูกบนภูเขา
มีดินวิญญาณหล่อเลี้ยง ไม่ต้องห่วงว่ายาวิญญาณชั้นเลิศพวกนี้จะรอดไม่ได้
อู๋ไป๋มองดอกไม้ประหลาดและหญ้าวิเศษทั้งผืนใหญ่ แล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ
โลกชีวิตมรณะเริ่มมีรูปเป็นร่างมากขึ้นเรื่อย ๆ ... ถือว่าเป็นถ้ำสวรรค์แดนมงคลที่หายากแล้ว
สามคนกินอาหารเล็กน้อย พักผ่อนกันสักพัก... จากนั้นก็ออกจากแดนชีวิตมรณะ เดินทางต่อไป
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ สำนักยาเทวะได้รับข่าวว่าขบวนของตนถูกปล้นแล้ว
ถูกสามคนนี้ปล้นติดต่อกันสองครั้ง สำนักยาเทวะแทบคลั่ง
ในทวีปเทพเผ่านี้ อำนาจของสำนักยาเทวะแม้จะเป็นรองสำนักเสินซวีและประตูเลือดสลาย แต่ก็ถือเป็นฝ่ายที่มีชื่อเสียงพอตัว... ยิ่งไปกว่านั้น ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนต่างเคยได้รับพระคุณจากสำนักยาเทวะ
ฉะนั้นจึงไม่มีใครกล้าแตะต้องเบ้าหน้าของเสือตัวนี้มานานแสนนาน... ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถูกแตะสองครั้ง
คำสั่งต่าง ๆ ถูกส่งออกจากสำนักใหญ่ของสำนักยาเทวะ กระจายไปยังฐานที่มั่นทุกแห่ง
คราวนี้สำนักยาเทวะถูกยั่วโมโหจนสุดขีด แถลงการณ์ว่า ไม่ว่าจะให้ข่าวกรองของอู๋ไป๋ทั้งสาม หรือสังหารทั้งสามคน ล้วนได้รับการตอบแทนมหาศาล
การบาดเจ็บของผู้บำเพ็ญเป็นเรื่องปกติ การเจอปัญหาระหว่างการบำเพ็ญก็เกิดขึ้นบ่อย... ทั้งหมดนี้ สำนักยาเทวะแก้ได้หมด
ดังนั้นการสานสัมพันธ์กับสำนักยาเทวะให้ดี ยามคับขันอาจช่วยชีวิตไว้ได้
ข่าวออกหมายจับอู๋ไป๋ทั้งสามกระจายไปทั่วราวกับหิมะ ผู้บำเพ็ญจำนวนมากอยากผูกมิตรกับสำนักยาเทวะ จึงต่างออกตามหาร่องรอยของทั้งสาม