อู๋ไป๋รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง ถึงพวกเขาจะไม่ใช่เทพ แต่ปกติแค่อดอาหารไม่กี่วันก็ไม่เป็นไร
เขาจำได้ว่าตอนม่อซิงเยว่จัดงานเลี้ยง ชิงหลวนก็กินไปบ้าง ทำไมถึงหิวจนสลบล่ะ?
แถมชิงหลวนยังเป็นนกเทพ ไม่ถึงกับทนหิวไม่ไหวขนาดนี้มั้ง?
ถึงจะสงสัย แต่อู๋ไป๋ก็รีบหยิบน้ำมาให้ชิงหลวนจิบ จากนั้นใช้พลังช่วยปลุกให้ตื่น
อู๋ไป๋ยื่นขนมปังให้
ชิงหลวนรับไป แล้วสวาปามกินอย่างรวดเร็ว
ดูท่าคงหิวถึงที่สุดจริง ๆ
……
……
ในค่ายใหญ่ของสามจอมมาร
“ปัง! ปัง! ปัง!”
เสียงทุบเบา ๆ ดังขึ้นจากกระโจมหลังหนึ่ง
ภายในกระโจม มีซีเหมินอวิ๋นอี้ มู่จิ่วโจว และอาธีน่าที่ถูกจับกุม
บนพื้น มีทหารนอนสลบอยู่หลายคน
“รอต่อไปไม่ได้แล้ว พวกเรารีบเปลี่ยนชุดพวกมัน แล้วไปหาท่านอู๋กันเถอะ”
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดพลางถอดเกราะออกจากตัวทหาร แล้วโยนให้อาธีน่าและมู่จิ่วโจว
ทั้งสามคนเปลี่ยนชุดทหารเสร็จ ก็เดินออกจากกระโจม
แต่ทว่า กองทัพนับพันจัดขบวนรออยู่ตรงทางเข้ากระโจมแล้ว
“……เชี่ย! ม่อซิงเยว่ผู้หญิงบ้าเอ๊ย ไม่ให้โอกาสกันเลยจริง ๆ”
ซีเหมินอวิ๋นอี้สบถด้วยความเดือดดาล
กองทัพแยกออกเป็นทาง
ม่อซิงเยว่ในชุดแดงก้าวเดินเข้ามา
นางยิ้มกว้าง สายตามองสามคนอย่างสนุกสนาน “ไม่เลว ใส่แล้วพอดีตัวดี”
ซีเหมินอวิ๋นอี้กัดฟันกรอด ผู้หญิงคนนี้ถึงจะบ้า แต่ก็ต้องยอมรับว่าเจ้าเล่ห์เกินไป
สิบกว่าวันมานี้ พวกเขาคิดหาวิธีหนีสารพัด แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวทั้งหมด