เฉินเป้าเกาหัวโล้นของตัวเองพลางคิดในใจว่าจะหาคนคนนี้ได้อย่างไร?
"ท่านอู๋วางใจ ผมจะพยายามหาคนคนนี้ออกมาให้ได้"
อู๋ไป๋เองก็รู้ดีว่าแค่เบาะแสเท่านี้ มันยากเกินไปสำหรับเฉินเป้า
"เฉินเป้า จะหาคนคนนี้เจอหรือไม่นั้นไม่สำคัญ แต่อีกคนคุณต้องหาให้ผมเจอ เดี๋ยวผมจะส่งรูปเธอให้คุณ"
"ครับ ท่านอู๋วางใจ ขอแค่มีรูป ตราบใดที่คนอยู่ในเมืองจิ้นเจียง ผมจะหาเธอออกมาให้ท่านให้ได้"
อู๋ไป๋ตอบรับแล้ววางสาย จากนั้นก็โทรหาหลินฉิงทันที
เขาไม่มีรูปของซ่างกวนอวี่เฟย
แต่สองคนนี้ หลินฉิงกับเหลียงหย่วน ไม่น้อยหน้าไปก่อกวนพี่น้องซ่างกวนอวี่เฟย แอบถ่ายรูปไว้ไม่น้อย
ไม่นานหลินฉิงก็ส่งรูปมาให้
อู๋ไป๋ส่งต่อรูปให้เฉินเป้าอีกทอด
จากนั้นอู๋ไป๋ก็ขับรถมาที่ร้านดอกไม้ซีเจี้ยน
ที่นี่ถูกกั้นด้วยแนวเขตห้ามเข้าแล้ว ร้านดอกไม้ทั้งร้านดำเป็นตอตะโก นอกจากป้ายชื่อแล้ว ทุกอย่างถูกเปลวเพลิงกลืนกินไปหมด
อู๋ไป๋เดินเข้าไป ภายในรกรุงรัง
เขามองดูรอยร้าวบนกำแพง นี่เกิดจากพลังฝ่ามือ ดูท่าที่นี่จะเกิดการต่อสู้ที่ดุเดือด
อู๋ไป๋ไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์ข้างนอก จึงหันหลังเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวด้านใน
ห้องส่วนตัวก็ถูกเปลวเพลิงกลืนกินเช่นกัน ดูท่าไฟจะเริ่มลุกไหม้จากห้องส่วนตัวนี่เอง
สัมผัสญาณแผ่ขยาย
อู๋ไป๋ค้นหาอย่างละเอียดหลายรอบ แต่ไม่พบเบาะแสที่มีประโยชน์ใด ๆ
เขาทำหน้าบึ้งตึงออกมาจากร้านดอกไม้ ขับรถไปยังโรงน้ำชาอวิ๋นอี้
บางทีซ่างกวนอวี่เฟยอาจซ่อนตัวอยู่ในโรงน้ำชาอวิ๋นอี้