เสวียนอิ่นไม่รอช้า รับคำสั่งแล้วมุ่งหน้าจากไป
เสวียนอีเหรินเอ่ยว่า "ที่นี่ห่างจากนครหลวงไกลนัก แม้จะด้วยความเร็วของท่านผู้อาวุโสเสวียนอิ่น ไปกลับก็ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสิบกว่าวัน จะทันเวลาไหม"
อู๋ไป๋พยักหน้า
"พอดีเลย ช่วงนี้ฉันก็มีเรื่องต้องไปทำ เมืองเซินหลัวฝากไว้กับเธอนะ"
"จำไว้ ช่วงที่พวกเราไม่กลับมา อย่าออกจากบ้านโดยไม่จำเป็น ฉันกลัวผู้หญิงตระกูลหม่าจะลงมือกับเธอ"
"ท่านผู้อาวุโสเสวียนหมิง ความปลอดภัยของธิดาขอฝากไว้กับท่านกับทุกคนด้วยนะ"
เสวียนหมิงพยักหน้า "วางใจได้เลย!"
แต่เสวียนอีเหรินกลับอึ้งเล็กน้อย "ทุกคน?"
อู๋ไป๋มองไปทางเสวียนหมิง "เธอยังไม่รู้เหรอ?"
เสวียนหมิงพยักหน้า "ไม่ได้บอกธิดา"
เสวียนอีเหรินเต็มไปด้วยความงุนงง
เสวียนหมิงอธิบายว่า "ฮ่องเต้ส่งเหล่าผู้เชี่ยวชาญมา แอบคุ้มกันเธออยู่"
เสวียนอีเหรินตกใจ มีคนแอบคุ้มกันนางอยู่ แต่นางกลับไม่สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย
อู๋ไป๋ตั้งแต่กลับมาเมืองเซินหลัวครั้งก่อน ก็พบแล้วว่ารอบตัวเสวียนอีเหรินมีผู้เชี่ยวชาญหลายคนแอบซ่อนอยู่
เขาลอบตามหาคนหนึ่งได้ สอบถามแล้วจึงรู้ว่าเป็นคนที่ฮ่องเต้ส่งมาคุ้มกันเสวียนอีเหรินอย่างลับ ๆ
คิดแล้วก็ถูกต้อง เสวียนอีเหรินคือฮ่องเต้องค์ต่อไปของจักรวรรดิเสวียนเทียน ฮ่องเต้ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของนางก็เป็นเรื่องปกติ
อู๋ไป๋ไม่ได้พำนักในเมืองเซินหลัวนาน คืนนั้นเองก็จากไป
หลายวันต่อมา อู๋ไป๋หยุดยืนอยู่หน้าภูเขาสูงตระหง่านแทบแตะเมฆ
เขาปล่อยเถิงจื่อหางออกจากหอกาลเวลา
เถิงจื่อหางเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง