อู๋ไป๋ทดลองดู เขาอยากยกบ่อทั้งใบเข้าไปเก็บในแดนชีวิต-ความตาย
แต่ถ้าจะเก็บบ่อนี้เข้าไป ก็ต้องยกโลงศพหินไปด้วยกันทั้งใบ
ยังไม่มีใครรู้เลยว่าในโลงศพหินนั้นมีคนอยู่หรือไม่
ถ้ารีบยกเข้าไปซะงั้น แล้วในโลงดันมีผู้เข้มขั้นจักรพรรดิโผล่ออกมา เขาคงตายอย่างมีจังหวะสวยงามแน่
อู๋ไป๋ไม่กล้าเสี่ยง จึงต้องเลิกล้มความคิดเรื่องบ่อหยกเสวียนใบนี้ แล้วตั้งใจจะดูดเอาสารชีวิตข้างในออกมาทั้งหมดแทน
เสียดายที่ชามหลอมฟ้าแตกไปแล้ว ไม่อย่างนั้นแค่หยิบใส่แล้วหนีก็จบ
"กล้าอย่างนี้เชียวรึ มดปลวก! กล้าแอบขโมยของของเรา! ดูท่าพวกแกไม่เห็นจะอยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ"
ขณะที่อู๋ไป๋กำลังคิดหาวิธีย้ายสารชีวิตทั้งบ่อ ก็มีเสียงโกรธเกรี้ยวดังขึ้นทันที
เสียงไม่ได้ดังมาก
แต่เสียงนี้โจมตีตรงเข้าที่จิตวิญญาณชัดเจน
อู๋ไป๋ไม่ทันระวังตัว จิตวิญญาณสั่นคลอน หน้าซีดขาว ตามืดครึ้ม
เสี่ยวฉิงกับซีเหมินหยุนอี้ถึงกับร้องคำรามออกมาอย่างเจ็บปวด เลือดซึมที่มุมปาก
อู๋ไป๋ตกใจหนัก!
แค่เสียงเดียว สั่นจิตวิญญาณของเขาแทบแตก แถมยังทำให้เสี่ยวฉิงกับซีเหมินหยุนอี้บาดเจ็บ คนนี้น่ากลัวแค่ไหนก็เห็นกันชัด ๆ!
อู๋ไป๋พุ่งถอยห่างจากบ่อหยกเสวียนทันที
"พวกนายสองคนโอเคไหม?"
เสี่ยวฉิงเช็ดเลือดที่มุมปาก ส่ายหัว
ซีเหมินหยุนอี้บ่นงึมงำ "เฮ้ย...สมองเดือดหมดแล้วเนี่ย แทบหมดสติตายคาที่"
"พวกนายเข้าไปในพื้นที่ชีวิต-ความตายก่อน แล้วขุดหลุมใหญ่ ๆ หลุมนึงออกมา"
สีหน้าเสี่ยวฉิงเปลี่ยนไป กำลังจะเปิดปากพูด ก็เห็นอู๋ไป๋ส่ายหัวเบา ๆ ให้เงียบ ๆ