สายตาของอู๋ไป๋เลื่อนไปที่เวที
ชิงหลวนเช็ดเลือดที่มุมปาก มองเสวียนม่วนเฉินด้วยสีหน้าเรียบเฉย
รูม่านตาของเสวียนม่วนเฉินหดเกร็ง
เขารู้ว่าคนตรงหน้าชื่อ 'หลินฉิง' ก็เป็นคนที่ธิดาพากลับมาจากภายนอกคราวนี้
ฝ่ายเดียวกันกับหลินไป๋ที่ทำเสื้อผ้าของเขาสกปรก ตัวน่ารำคาญคนนั้น
เสวียนม่วนเฉินประนมมือขึ้นวรยุทธ์ ดาบยักษ์ที่ลุกเป็นไฟปรากฏขึ้น
กดลงด้วยมือเดียว ฟันลงมาที่ชิงหลวนทันที
แสงเรืองสีฟ้าครามแผ่ไปทั่วร่างชิงหลวน ปีกสีฟ้าครามด้านหลังสะบัดแรง พายุสีฟ้าครามบ้าคลั่งพุ่งเข้าปะทะกับดาบยักษ์เพลิงที่ฟันลงมา
เสียง "บึ้ม!" ดังกึกก้อง!
พายุสีฟ้าครามถูกดาบยักษ์เพลิงผ่าออก ฟันลงมาที่ชิงหลวนเต็มศีรษะ
อู๋ไป๋กำหน่าทั้งสองข้างแน่น กระดูกนิ้วขาวซีด
ปีกด้านหลังชิงหลวนขยายใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด พร้อมเสียงฮือข้ามทับกัน กางขวางอยู่เหนือศีรษะ
ดาบยักษ์เพลิงทับลงบนปีกของชิงหลวน ระเบิดกระจายอย่างบ้าคลั่ง คลื่นไฟลูกใหญ่กลืนกินทุกสิ่ง
ขนปีกระจัดกระจายเต็มฟ้า ถูกเปลวเพลิงกลืนกิน
ปีกของชิงหลวนเลือดอาบ ร่างถูกพลังที่น่าสยองกดให้ย่อตัวคุกเข่าครึ่งหนึ่งบนพื้น พ่นเลือดออกมาเป็นหยด
ดวงตาอู๋ไป๋เย็นเยียบ ชิงหลวนได้รับบาดเจ็บ ทำให้เขาทนได้ยากยิ่งกว่าตัวเองได้รับบาดเจ็บเสียอีก
ปีกยักษ์ของชิงหลวนแยกออกจากกัน ร่างของเขาลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ
เขารับมันได้
ดวงตาเสวียนม่วนเฉินเย็นชา ประนมมือขึ้นอีกครั้ง
ยกมือปล่อยฝ่ามือหนึ่งครั้ง
รอยฝ่ามือขยายใหญ่ขึ้นทันตา กลายเป็นขนาดเท่าแม่โขน พร้อมพลังทำลายล้างที่น่าสยอง พุ่งเข้าสังหารชิงหลวน
แสงสีฟ้าครามพุ่งเข้าหาทั่วร่างชิงหลวน ปีกกลายเป็นดาบ ฟันเข้าหารอยฝ่ามือโดยตรง
"บึ้ม!"
ขนปีกกระจัดกระจาย ปีกถูกฉีกขาด เลือดไหลพราก แต่รอยฝ่ามือของเสวียนม่วนเฉินก็ถูกฟันจนระเบิกกระจายเช่นกัน
พายุที่น่าสยองทำให้ชิงหลวนอาเจียนเลือดออกมาเป็นชุด
ท่าที่ 9 เขารับได้
เสวียนม่วนเฉินหยั่งเสียงในลำคอ ประนมมืออย่างรวดเร็ว
มิดฟ้าสั่นสะเทือน
รอยฝ่ามือยักษ์หนึ่งปรากฏขึ้น
ไม่ยอมให้ชิงหลวนมีเวลาพัก กดลงด้วยมือเดียว รอยฝ่ามือยักษ์บดขยี้ลงมาที่ชิงหลวนเต็มศีรษะ