ข้ามาต้าหลี่เพื่อพักผ่อนวัยเกษียณจริง ๆ นะ

ตอนที่ 141 เสียงสะท้อนแห่งกาแล็กซี

6 นาที· 1.3K คำ

ฟู่ชวานพูดข้อเสนอความร่วมมืออันยอดเยี่ยมครบทุกข้อจบลง ปลายสายเงียบสนิท เขาไม่รีบเร่งให้สวีจือโจวตอบ กลับถือโทรศัพท์รออย่างใจเย็น

ในใจของเขา เงื่อนไขระดับนี้ออกไป ไม่มีนักแต่งเพลงคนไหนในวงการจะไม่หวั่นไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปฏิเสธตรงๆ

แผนความร่วมมือฉบับนี้ไม่ได้หยิบออกมาอย่างง่ายๆ วันนี้เช้าตรู่ ผู้บริหารระดับสูงของฉงกวงสื่อทั้งบริษัทประชุมด่วน เพื่อกลั่นกรองให้สวีจือโจวโดยเฉพาะ

ศึกษาจิตใจของอีกฝ่ายที่อยากห่างไกลจากวงการบันเทิง ไม่อยากถูกสัญญาผูกมัดแล้ว ก็เลยทิ้งรูปแบบการบังคับผูกขาดไปเลย ไม่บังคับให้สวีจือโจวเข้าออฟฟิศ วิ่งออกงาน หรือเข้าร่วมกิจกรรมวงการใดๆ เขาอยากอยู่ที่ตาลีเฝ้าบ้านเล็กๆ ใช้ชีวิตสงบๆ ก็ได้ตามสบาย บริษัทไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว แค่รับเพลงใหม่ปีละชุด ส่วนผลประโยชน์และลิขสิทธิ์อื่นๆ ทั้งหมดยกให้สวีจือโจวเอง สภาพผ่อนปรนขนาดนี้ทั้งวงการมีเพียงเจ้าเดียว

ฟู่ชวานมั่นใจว่า ขอแค่สวีจือโจวใจเย็นคิดทบทวนสักครู่ ต้องยอมตกลงแน่นอน

แต่การลังเล ความกังวลใจ ที่เขาคาดไว้ไม่มีแม้เสี้ยวเดียว สวีจือโจวฟังจบไม่เว้นช่วงแม้ครึ่งวินาที เกือบจะตอบทันทีที่เสียงจบ ไม่เหลือช่องว่างให้ต่อรองแม้แต่น้อย

“คุณฟู ไม่สะดวกจริงๆ ครับ เรื่องเซ็นสัญญาผมไม่มีความคิดเห็นอะไร ไม่ขอคิดต่อแล้ว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป