ข้ามาต้าหลี่เพื่อพักผ่อนวัยเกษียณจริง ๆ นะ

ตอนที่ 121 ง่วงก็มีคนมาให้หมอน

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนแรกสวีจือโจวตั้งใจแค่อยากจะย่างแกะทั้งตัวสักสี่สิบตัว เลี้ยงนักท่องเที่ยวที่มาพักในลานบ้านให้อิ่มท้อง ตกกลางคืนว่างๆ ก็เล่านิยายไซอิ๋วให้ฟังสักสองสามตอน ไม่ได้คิดจะจัดโชว์อะไรเลย

เมื่อวานก็เป็นเจ้าเหวินหยวนกับนักท่องเที่ยวอีกสองสามคนที่พกเครื่องดนตรีมาด้วย ขึ้นเวทีร้องเพลงสุ่มๆ สองสามเพลง ทำให้บรรยากาศทั้งงานคึกคักขึ้นมา ต่อมาก็ถูกฝูงชนแซวกันใหญ่ เขาถึงได้รีบขึ้นไปเล่นกีตาร์ร้องเพลง "พรุ่งนี้จะดีกว่านี้" ซึ่งเป็นไปตามสถานการณ์จริงๆ ไม่ได้มีการวางแผนไว้ล่วงหน้าแม้แต่น้อย

ใครจะไปคิดว่างานฉลองที่เกิดขึ้นมาชั่วครู่ จะกลายมาเป็นเทศกาลดนตรีอย่างเป็นทางการประจำปี จัดเจ็ดวันเต็มๆ ได้

ความสำคัญของเรื่องนี้ สวีจือโจวผ่านโลกมามากพอจะรู้ดีอยู่ในใจ

นับจากนี้ไปทุกต้นฤดูใบไม้ผลิ หมู่บ้านเหวินปี้จะได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากทั่วประเทศ ธุรกิจเกสต์เฮาส์ ของกินเล่น และงานฝีมือในหมู่บ้านจะมั่นคง วัฒนธรรมการท่องเที่ยวของเมืองจะได้ป้ายทองคำแท้ๆ ไม่ใช่แค่งานกิจกรรมชั่วคราวมาเทียบได้

ตกใจอยู่ไม่กี่วินาที สวีจือโจวก็ตั้งสติได้เร็ว รวบรวมความประหลาดใจในใจไว้ แล้วมองไปทางฟานยงจวินข้างๆ พูดว่า "ผู้กำกับ แล้วผมต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง?"

เขาพูดจบ นายกเทศมนตรี รองนายกเทศมนตรี และผู้ใหญ่บ้านอีกสองสามคนที่นั่งอยู่ในลานบ้านมองหน้ากัน ก่อนจะอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที

ฟานยงจวินโบกมือ ตบไหล่สวีจือโจวเบาๆ ยิ้มอย่างเป็นกันเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป