ระหว่างทางไปหมู่บ้านเหวินปี้ต้องผ่านทางหลวงชนบทเส้นหนึ่งที่เงียบสงัด
สองข้างทางของเส้นนี้เต็มไปด้วยวัชพืชสูงครึ่งคน ปกติแล้วแทบไม่มีรถหรือคนเดินผ่าน ยิ่งเงียบสงัด มีก็แต่ชาวบ้านแถวนั้นที่บางโอกาสจะใช้เส้นทางนี้
สวีจือโจวปั่นจักรยานไปตามปกติ สายตากวาดมองวิวสองข้างทางไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้สนใจพุ่มหญ้าริมทางเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างที่เขาปั่นมาถึงช่วงกลางของทางเล็ก ๆ นั้น จู่ ๆ ก็มีร่างเล็ก ๆ สีเหลือง ๆ ตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากกองวัชพืชหนาทึบริมทาง
เจ้าสิ่งนั้นตัวเล็กนิดเดียว เคลื่อนไหวช้า ๆ ยึกยัก ๆ โผล่หัวออกมาสำรวจท่าทาง ก่อนจะเงยหน้าตากลมโตขึ้นมามองตรงไปที่สวีจือโจวซึ่งกำลังปั่นจักรยานผ่านไป
ตอนนี้สวีจือโจวจิตใจจดจ่ออยู่กับงานก่อสร้างที่บ้านพักเล็ก ๆ ไม่ได้สังเกตเห็นเจ้านี่เลยแม้แต่น้อย เท้ายังคงปั่นจักรยานต่อไปข้างหน้าอย่างไม่หยุด
แต่ถึงเขาจะไม่สนใจ เจ้าตัวเล็กนี่กลับหมายหัวเขาไว้แล้ว
ร่างเล็ก ๆ นั่นออกแรงอย่างกะทันหัน ตามติดจักรยานของเขามาอย่างรวดเร็ว
มันวิ่งมาแบบโซซัดโซเซ ขาสั้น ๆ ก้าวถี่ ๆ อย่างบ้าคลั่ง ถึงแม้จะตามความเร็วล้อไม่ทัน แต่ก็ไม่มีความคิดจะยอมแพ้แม้แต่น้อย วิ่งตามติดมาเรื่อย ๆ อย่างไม่ยอมห่าง
ทางเส้นนี้เงียบเกินไป ปกติแทบจะมองไม่เห็นเงาคนด้วยซ้ำ ตอนนี้บนคันดินข้างทางบังเอิญมีชาวบ้านหลายคนนั่งเล่นรับลมอยู่พอดี
คนพวกนั้นเห็นภาพแบบนี้แล้วอดขำไม่ได้ สายตาพร้อมใจกันจ้องไปที่สวีจือโจวกับเจ้าตัวเล็ก ๆ ที่วิ่งตามหลังเขามา สีหน้าเต็มไปด้วยความแปลกใหม่
บางคนยังแอบกระซิบหยอกล้อกันพลางชี้ชวนกันดูข้างหลังสวีจือโจว
สายตาของผู้คนชัดเจนเกินไป สวีจือโจวถึงจะเซ่อแค่ไหนก็สัมผัสได้ว่ามีอะไรผิดปกติ