สวีจือโจวก้าวเข้าห้องนอน ยื่นมือเปิดประตูตู้เสื้อผ้า
ตู้เสื้อผ้าใหญ่โต มีบานเลื่อนซ้ายขวาสองบาน ด้านในเต็มไปด้วยเสื้อผ้า
ส่วนใหญ่เป็นข้าวของของเฉินจืออี้
ตอนที่เธอย้ายออกไป ตอนนั้นเธอเอาแค่เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองสามชุดกับของมีค่าติดตัวไป ตู้เสื้อผ้าทั้งตู้ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้ารองเท้ากระเป๋าไม่แตะต้องเลย คงคิดว่าของพวกนี้ไม่คุ้มค่ากับแรงที่ต้องขนย้าย
สวีจือโจวเอื้อมมือปัดชุดผู้หญิงแถวนั้นไปทางซ้าย เผยให้เห็นมุมขวาด้านที่มีเสื้อผู้ชายห้อยอยู่ไม่กี่ตัว น้อยจนน่าอนาถ นับไปนับมาห้าหกตัวเท่านั้น
เทียบกับชุดผู้หญิงเต็มแถวข้าง ๆ แล้ว ดูขัดเขินราวกับป้ายลดราคาในซูเปอร์มาร์เก็ตที่ติดอยู่ข้างบูติกแบรนด์เนม
สวีจือโจวหยิบเสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่งกับกางเกงขายาวสบาย ๆ ออกมาอย่างไม่ใส่ใจ แล้วดึงผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินเข้มที่พาดไว้ข้าง ๆ มาคล้องบ่า ก่อนจะเดินออกจากห้องนอน
พอเข้าห้องน้ำ สวีจือโจวก็ถูกอ่างอาบน้ำใบนั้นดึงดูดความสนใจทันที
ชาติก่อนเขาเช่าบ้านมาถึงยี่สิบปี ช่วงที่แย่ที่สุดเคยอยู่ห้องแบ่งกั้นที่ไม่มีแม้แต่ห้องน้ำส่วนตัว ต่อมาฐานะดีขึ้น แต่ของฟุ่มเฟือยอย่างอ่างอาบน้ำ เขายังไม่เคยคิดจะใช้เลยด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ที่ได้เห็นอ่างอาบน้ำสะอาดตาอยู่ตรงหน้า เขากลับเกิดอารมณ์ขึ้นมาทันที
ร่างกายเหนียวเหนอะหนะไปหมด แช่น้ำร้อนสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน