สวีจือโจวหันไปมองพวกชุยเหอก่อนจะพูด "พวกเธอก็เหมือนกัน วันนี้เริ่มงานได้เลย ห้องพักฉันทำความสะอาดไว้แล้ว แต่พวกเธอช่วยตรวจอีกที ผ้าปูที่นอนปลอกหมอนอันไหนต้องเปลี่ยนก็เปลี่ยน ห้องน้ำอะไรขาดก็เติมให้ครบ พอแขกมาถึง หน้าที่ต้อนรับและพาไปห้องก็แบ่งกันเอง มีปัญหาอะไรโทรหาฉันได้ตลอด"
ชุยเหอเป็นคนแรกที่รับคำ "ค่ะ เถ้าแก่สวี!"
คนทั้งห้าแยกย้ายกันลงมือทันที ชุยเหอกับถงเยว่เยว่เดินขึ้นไปชั้นบน หลัวฟานกับเว่ยปินเริ่มตรวจโต๊ะเก้าอี้ในสนาม จางเฉียวหลานหยิบไม้กวาดที่หน้าประตูมาสางลาน
ในสนามพลันคึกคักขึ้นมาทันที
จี้หลินชวนกับสวีจือว่านถือชามเปล่ามานั่งที่โต๊ะ มองดูผู้คนเดินเข้ากันออกในสนาม อดไม่ได้ที่จะหันมามองตากัน
จี้หลินชวนพูดเสียงเบา "เจ้านายสวีคนนี้ทำงานไวจริงๆ เมื่อวานเพิ่งเป็นกระแส วันนี้คนครบแล้ว"
สวีจือว่านพยักหน้า "จริงด้วย ห้าพันห้ารวมข้าว ค่าแรงเท่านี้ถือว่าสูงสำหรับในเมืองนี้แล้วล่ะ"
ทั้งคู่กินบะหมี่เสร็จ ล้างชามแล้วก็กลับขึ้นไปชั้นบน สวีจือโจวยืนอยู่กลางสนาม มองดูผู้คนที่วุ่นวายไปทั่ว รู้สึกสบายใจเป็นอย่างยิ่ง
ปู้โซ่วนอนกองอยู่ที่เท้าเขา มองหน้าใหม่เหล่านี้ หูขยับเป็นครั้งคราว ทั้งสงสัยทั้งระวังตัว
สวีจือโจวก้มลงมองมัน "จำหน้าไว้ให้ดี ต่อไปนี้เป็นคนของเราเองทั้งหมด"
ปู้โซ่วส่งเสียงฮึมฮำสองที แล้วก็นอนต่อ
จากในครัวมีเสียงพูดคุยของเฉินหยงฝูกับหลินเต๋อกุ้ยดังออกมา ทั้งคู่กำลังคุยเรื่องไฟเตาและการจัดวางเครื่องปรุง