ผู้ใหญ่บ้านพาป้าวังและคณะกรรมการหมู่บ้านไม่กี่คนเดินทางมาถึง มืออุ้มถาดใส่ประทัดแดงสด ตามหลังมาด้วยหนุ่มๆ หลายคนหาบกลองและฆ้อง เตรียมมาเพิ่มสีสันให้กับพิธีเปิดร้าน
"เสี่ยวซวี! ยินดีๆ!" เสียงอันดังของผู้ใหญ่บ้านลอยเข้ามาก่อนที่ตัวจะก้าวเข้าลานด้วยซ้ำ
สวีจือโจวยิ้มเดินออกไปต้อนรับ จับมือกับผู้ใหญ่บ้าน "ผู้ใหญ่บ้าน เกรงใจเกินไปแล้ว มาเองเลย"
"เรื่องนี้ต้องมาเองอยู่แล้ว!" ผู้ใหญ่บ้านหัวเราะร่า หันไปสั่งคนที่ตามมา "เร็วเข้า วางประทัดให้เรียบร้อย เอาให้ครึกครื้นหน่อย!"
เสียงกลองฆ้องดังขึ้นทันที จังหวะ ต๊องแต๊งแต๊ง กระหึ่มอยู่บนไหล่เขาอันเงียบสงบอย่างมีชีวิตชีวา ประทัดถูกจุดต่อ ระเบิดเสียงดังเปรี๊ยะป๊างสะท้อนไปทั่วเขา ได้เวลานานพอสมควร ดึงดูดสายตาชาวบ้านคนอื่นๆ ในหมู่บ้านให้หันมามอง
ไม่นาน เจ้าของเกสต์เฮาส์สองสามแห่งแถวเชิงเขาก็ทยอยเดินขึ้นมา
ตอนเซ็นสัญญากันครั้งแรก คนส่วนใหญ่เคยกลั่นแกล้งสวีจือโจว มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้ตามกระแสไปขัดขวาง เขาแซ่จ้าว คือเจ้าของร้านที่สวีจือโจวเคยไปนั่งดื่มชาคุยเล่นด้วยสองสามครั้งก่อนหน้านี้ เกสต์เฮาส์ของเขาชื่อไห่ตงเสี่ยวจู้ ตั้งอยู่กึ่งกลางไหล่เขาของหมู่บ้านเหวินปี้ ธุรกิจก็ดีมาตลอด
เจ้าของร้านจ้าวมาถึง ก่อนอื่นก็มองไปที่ลานบ้านก่อน เขายืนอยู่บนพื้นหินสีเขียว มองสำรวจรอบหนึ่ง แววตาที่แปลกใจแทบซ่อนไว้ไม่อยู่