อาจี๋คุยกับชาวเน็ตในไลฟ์สดผ่านโทรศัพท์อย่างออกรสออกชาติ
ข้อความลอยบนหน้าจอไหลขึ้นมาไม่หยุด แทบจะเต็มจอ ส่วนยอดผู้ติดตามในระบบหลังบ้านก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว จนน่าตกใจ เพียงสองชั่วโมงกว่า ๆ จากเริ่มไลฟ์โดยมีผู้ติดตามศูนย์คน ก็เพิ่มขึ้นมามากกว่าห้าแสนคนแล้ว
ชาวเน็ตหลายคนที่เดิมแค่กดเข้ามาดูความคึกคัก พอฟังเขาคุยเรื่องชีวิตประจำวันของสวีจือโจว เล่าเรื่องราวเล็กใหญ่ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านเหวินปี้ช่วงนี้ ก็เผลอกดติดตามไปโดยไม่รู้ตัว
เวลาล่วงเลยมาถึงหนึ่งทุ่มกว่า
ที่ลานตากข้าวหมู่บ้านเหวินปี้ รวมถึงสนามย่อยของเมืองไห่ตงทั้งสองแห่ง อาหารบุฟเฟ่ต์แกะย่างทั้งตัวเริ่มเสิร์ฟตรงเวลา
นักท่องเที่ยวจากทั่วสารทิศพากันหลั่งไหลไปยังลานตากข้าว กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อแกะย่างลอยอบอวลไปทั่ว
อาจี๋ปิดไลฟ์สดพักสั้น ๆ ด้วยสถานะที่ได้รับการสนับสนุนจากหมู่บ้าน การหาที่นั่งชมด้านหน้าไม่ใช่เรื่องยาก เจ้าหน้าที่จัดจุดถ่ายภาพที่มองเห็นเวทีได้ชัดเจนไว้ให้เขาในแถวหน้า อยู่ไม่ไกลจากเวทีและไม่มีอะไรมาบดบังทัศนวิสัย
เขายกเก้าอี้ตัวเล็กมาวาง ตั้งขาตั้งโทรศัพท์แล้วเปิดไลฟ์สดอีกครั้ง กล้องหันไปยังโต๊ะยาวตรงหน้าที่เต็มไปด้วยอาหาร เนื้อแกะย่างชิ้นโตมันเยิ้ม กับข้าวพื้นเมืองและอาหารจานหลักแบบชาวบ้านวางเต็มโต๊ะ
ชาวเน็ตในไลฟ์สดมองอาหารหน้าตาน่ากินบนโต๊ะผ่านหน้าจอ ข้อความลอยก็เริ่มคึกคักขึ้นมา
“แม่เจ้า แกะย่างทั้งตัวนี่ดูหอมฉุยน่ากินสุด ๆ!”
“ช่วยด้วย ดูตอนดึกแบบนี้ น้ำลายไหลลงหมอนแล้วเนี่ย”
“อิจฉาคนที่ได้ไปหน้างานจัง ได้ฟังเพลงแถมยังได้กินของอร่อยด้วย”
“ส่งเนื้อแกะมาทางหน้าจอให้หน่อยได้ไหม!”
อาจี๋คุยกับชาวเน็ตไปพลาง คีบกับข้าวกินเป็นครั้งคราว กล้องกวาดไปยังฝูงนักท่องเที่ยวที่แน่นขนัดรอบ ๆ เป็นระยะ ลานตากข้าวเต็มไปด้วยผู้คน คึกคักจนแทบไม่น่าเชื่อ