ในขณะเดียวกัน อีกมุมหนึ่งของเมือง
ในโรงแรมวิวสวยระดับไฮเอนด์ที่อยู่ห่างจากอพาร์ตเมนต์ของสวีจือโจวห้ากิโลเมตร
สวีจือโจวทำพิธีเช็กอินอย่างง่าย ๆ ถือแล็ปท็อปเดินตรงเข้าไปในห้องพักชั้นสูง
ห้องกว้างขวางสะอาดตา กระจกบานใหญ่หันไปทางวิวกลางคืนอันคึกคักที่สุดของเมือง
เขาเดินไปที่ขอบหน้าต่าง ยกมือดึงม่านบังแสงทั้งผืนออก
นอกหน้าต่าง แสงไฟหลายหมื่นดวงเปล่งประกาย อาคารสูงตระหง่าน ป้ายนีออนกระพริบระยิบระยับ รถแล่นเป็นสายน้ำไหลผ่านเส้นทางของเมือง ดูครึกครื้นเจริญตา เจิดจรัสจนแสบตา
แต่สวีจือโจวยืนอยู่หน้าต่าง มองภาพเมืองอันงดงามใหญ่โตนี้ สายตาไม่มีความรู้สึกใด ๆ หัวใจเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายและความเย็นชา
เมืองนี้ เขาอยู่มาสองชาติ
ชาติก่อน เขาตะเกียกตะกายอยู่ในเมืองนี้ยี่สิบปี ตื่นเช้าทำงานดึก ขยันขันแข็ง อดทนต่อน้ำใจคนและความหนาวเย็นของโลก ใช้พลังสุดชีวิตเพื่อรักษาบ้านเล็ก ๆ ของตัวเอง แต่สุดท้ายกลับต้องตายจากอุบัติเหตุรถชน
ชาตินี้ ก็ยังหนีไม่พ้นเรื่องวุ่นวายและความสัมพันธ์ที่พัวพันที่นี่
ทั้งที่แสงไฟพันหมื่นดวง ความเจริญเต็มเมือง แต่ก็ไม่เคยมีที่ใดที่ทำให้เขาวางใจได้จริง ๆ
สองชาติลอยขึ้นลอยลง วนเวียนไปมา
เขายังคงเกลียดเมืองที่ดูเจิดจรัสแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาและการคำนวณนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ
สวีจือโจวยกหน้าผากแตะกระจกเย็น ๆ หลับตาอยู่ครู่หนึ่ง
แสงไฟเมืองนอกหน้าต่างส่องทะลุเข้ามา ผ่านกระจกและเปลือกตา กลายเป็นสีส้มแดงอุ่น ๆ
เขารู้สึกได้ว่าความเย็นบนกระจกค่อย ๆ อุ่นขึ้นด้วยอุณหภูมิร่างกายของตัวเอง แล้วความเย็นก็ซึมเข้ามาจากจุดใหม่อีกครั้ง ซ้ำไปซ้ำมา เหมือนความคิดที่วนเวียนในหัว ไม่มีทางหยุด