สี่คนแปดตา จ้องจับอยู่ที่หน้าจอไม่ขยับเลยสักนิด
นานอยู่นาน สวีจือโจวถึงเอ่ยปากขึ้นมา "นี่... เป็นลานบ้านของผมจริง ๆ เหรอ?"
เว่ยเฉิงเจ๋อได้ยินก็ขำ "เถ้าแก่สวี นี่ไม่ใช่ลานบ้านของพี่แล้วจะเป็นของใครล่ะ?"
จี้หลินชวนก็พูดแทรกขึ้นมาพลางยิ้ม "เถ้าแก่สวี ลานบ้านพี่สวยอยู่แล้ว แต่เฉิงเจ๋อถ่ายได้ดี ถ่ายออกมาแล้วมีอารมณ์มากขึ้นไปอีก"
สวีจือว่านกับเวินจิงซู่ชมกันไม่ขาดปาก พลางหยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมแชร์ต่อแล้ว สวีจือว่านยิ่งหัวเราะแล้วบอกกับเวินจิงซู่ว่า เดี๋ยวลงไทม์ไลน์แล้วฉันต้องเป็นคนแรก!
เว่ยเฉิงเจ๋อหันไปมองสวีจือโจว น้ำเสียงแฝงการหยอกล้อ "เถ้าแก่สวี ตกลงกันแล้วนะ ค่าห้องครึ่งเดือน"
ได้ยินแบบนั้น สวีจือโจวก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี ลุกขึ้นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดวีแชททันที หาแชทของจี้หลินชวน เปิดหน้าจอโอนเงิน "ผมโอนคืนให้เลยตอนนี้ ไม่ต้องรอว่าวิดีโอจะดังหรือไม่ดัง"
เสียงโทรศัพท์ดังติ๊ง จี้หลินชวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก้มดู บนหน้าจอมีรายการโอนเงินเพิ่มขึ้นมาอย่างชัดเจน ตัวเลขพอดีกับค่าห้องสองห้องครึ่งเดือนเต็มจำนวน
สี่คนงงเป็นใบ้
เวินจิงซู่เป็นคนแรกที่ได้สติ "เถ้าแก่สวี นี่... พวกเราแค่ล้อเล่น! รอดูวิดีโอออนแอร์ก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ!"
จี้หลินชวนก็รีบโบกมือ "ใช่พี่สวี ยังไม่ดังเลย! ถ้ายอดวิวขึ้นไม่ไป..."
"ดังแน่ ต้องดังแน่" สวีจือโจวพูดแทรก "พวกคุณวางใจได้ วิดีโอขนาดนี้ ผมดูแล้วยังอยากจองห้องพักมาอยู่สักสองสามวันเลย ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นที่ได้ดู ผมเชื่อมั่นในคุณภาพของมัน"