เงินอะไร?
ที่แท้ก็เป็นเพราะตอนนั้นที่เฉินจืออี้และซ่งซิ่วเหวินเปิดตัวความสัมพันธ์ใหม่ วงการอินเทอร์เน็ตฮือฮาไปทั้งประเทศ ทุกคนต่างประณามเฉินจืออี้ว่าเปลี่ยนคู่เร็วเกินไปและนอกใจสามีตอนยังแต่งงานกันอยู่ เหอหมานก็ติดต่อหาต้นร่างเป็นคนแรก
กลวิธีที่เหอหมานใช้ตอนนั้น พอสวีจือโจวหวนคิดถึงตอนนี้ กลับรู้สึกได้แต่ความเท็จและน่าขยะแขยงอย่างที่สุด
"คุณสวี คุณเป็นโปรดิวเซอร์เบื้องหลังอยู่แล้ว เคยชินกับการอยู่อย่างเงียบๆ แม้จะโดนเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบไปบ้าง อีกไม่นานก็ไม่มีใครจำได้หรอก"
"เพลงของคุณจะใช้ชื่อศิลปินอื่นออกมาก็ได้ ยังไงก็ยังหารายได้เลี้ยงชีพเหมือนเดิม ไม่กระทบชีวิตคุณเลยสักนิด"
"จืออี้กว่าจะมาถึงวันนี้ไม่ง่ายเลย เธอไต่เต้าทีละก้าวจนถึงตำแหน่งราชินีเพลง จะให้ชื่อเสียงและอนาคตทั้งชีวิตพังเพราะเสียงวิพากษ์วิจารณ์แค่นี้ไม่ได้"
"ถือว่าช่วยเธอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วกัน ได้เงินมา คุณก็อยู่อย่างสงบสุขได้ ดีกันทั้งสองฝ่าย"
ทุกตัวอักษร ทุกประโยค ล้วนคิดเพื่อเฉินจืออี้ แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีคำไหนคำนึงถึงความอยุติธรรมและความไม่ยอมรับของต้นร่างเลยสักนิด
ทำไม?
ทำไมคนที่ทุ่มทุกอย่างเพื่อทำให้อีกคนดัง กลับต้องเป็นฝ่ายแบกความผิดเอง โดนคนทั้งอินเทอร์เน็ตด่า และไปเชิดชูความสดใสของอีกฝ่าย?
ต้นร่างในตอนนั้น หนาวใจถึงที่สุด ไม่ยอมรับข้อตกลงที่ไร้สาระแบบนี้เลย ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยตอบข้อความใดๆ ของเหอหมานเลย เงียบงันตลอด
แต่จุดที่โคตรประหลาดก็อยู่ตรงนี้แหละ
ความเงียบของต้นร่าง ในสายตาของเหอหมานและทีมงานต้นสังกัด กลายเป็นการยอมรับโดยปริยายทันที
และตอนนี้ ความหมายของข้อความนี้ก็ชัดเจนเกินจะมองข้ามไปได้อีก
สวีจือโจวกดริมฝีปากแน่น สีหน้าเย็นชา เปิดดูข้อความในโทรศัพท์
เวลาที่เงินเข้า: ตีหนึ่งยี่สิบเจ็ดนาที
สามสิบล้านบาทเต็มๆ ไม่เกิน ไม่ขาด
ชาติก่อนเขาอายุสามสิบแปดปี ตั้งแต่อายุสิบแปดที่ต้องออกมาสู้ชีวิตในฐานะเด็กกำพร้า ไม่มีใครให้พึ่ง ไม่มีอะไรติดตัว เริ่มจากศูนย์ ฝ่าฟันในวงการค้าเต็มยี่สิบปี ทุกวันขยันขันแข็ง ระมัดระวัง ไม่กล้าฟุ่มเฟือย ไม่กล้าผ่อนคลาย สู้สุดชีวิตเพื่อสร้างธุรกิจ รักษาบริษัท เลี้ยงลูกน้องเป็นสิบคน มัธยัสถ์ออมตลอดชีวิต สุดท้ายเงินเก็บก็แค่สิบล้านบาทเท่านั้น
แต่ทีมของเฉินจืออี้ในโลกคู่ขนานนี้ แค่สะบัดมือก็ให้สามสิบล้าน
สวีจือโจวก้มหน้ามองข้อมูลเงินเข้าบนหน้าจอ ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น แต่เพราะมันช่างไร้สาระ
คนตายไปแล้ว เงินถึงจะตามมาถึงทีหลัง
หากต้นร่างยังมีชีวิตอยู่และเห็นเงินก้อนนี้ คงจะรู้สึกได้แค่เพียงว่า หัวใจจริงใจสี่ปี วันที่ทุ่มเทนับไม่ถ้วน และศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำ สุดท้ายก็มีค่าแค่เงินสามสิบล้านที่เย็นชาเหล่านี้เท่านั้น
สวีจือโจวออกจากหน้าข้อความ ไม่อยากมองเลขที่เป็นรอยด่างพร้อยนี้อีกต่อไป
ตอนนั้นเองก็มีข่าวร้อนบนเวยปั๋วถูกผลักขึ้นมา พอเห็นหัวข้อข่าว ความเย็นชาในดวงตาสวีจือโจวยิ่งเพิ่มขึ้น เขาเข้าไปในเวยปั๋วทันที
และครั้งนี้ พวกเขาเปลี่ยนวิธีป้ายสีแบบใหม่
#สวีจือโจวติดเหล้าขั้นรุนแรง มีอาการทางจิต
#สวีจือโจว ติดเหล้ามานาน อารมณ์ควบคุมไม่ได้
#สงสัยว่าผลงานช่วงแรกของสวีจือโจวลอกเลียนแบบ
ข่าวทีละหัวข้อ ครองอันดับต้นๆ ของเทรนด์เรื่อยๆ ความร้อนแรงไม่ลดลงเลย
สวีจือโจวเปิดดูทีละอัน ยิ่งดู ความโกรธในใจก็ยิ่งมากขึ้น กำปั้นก็กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ไม่ต้องคิด ก็รู้ว่านี่ต้องเป็นกลยุทธ์ประชาสัมพันธ์ชุดใหม่ของทีมเฉินจืออี้แน่นอน
เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบก่อน แค่ทำให้ต้นร่างกลายเป็นโปรดิวเซอร์ที่ตกอับ ดื้อรั้น หดหู่ ชอบบงการคู่ครอง อยู่กินกับเมีย
แต่ข่าวชุดใหม่นี้ ดึงจุดดำให้ยิ่งสูงขึ้นไปอีก ไม่ให้ต้นร่างมีช่องทางพลิกกลับมาได้เลย
ข่าวลือทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ต้นร่างหลังแต่งงานติดเหล้ามาตลอด นอนหลับพักผ่อนไม่เป็นเวลา อารมณ์ไม่มั่นคงสุดขีด โกรธง่ายโดยไม่มีสาเหตุ จมอยู่กับความทุกข์ในใจ เป็นคนบ้าเต็มขั้น
บทความทุกตัวอักษรราวกับมีดแทงหัวใจ จงใจใส่สีตีไข่ให้เฉินจืออี้ดูเหมือนต้องทนทุกข์ทรมานในชีวิตแต่งงาน ใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวตลอดเวลา ทำให้เฉินจืออี้ดูเหมือนเหยื่อที่ต้องทนอยู่กับสามีบ้าๆ อย่างทรมานยาวนาน
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อปิดเกมให้ต้นร่างตายสนิท และทำลายพรสวรรค์ทั้งหมดของเขา จู่ๆ ก็มีกระทู้โพสต์นิรนามผุดขึ้นมามากมายบนอินเทอร์เน็ต กล่าวหาต้นร่างว่าเพลงดังๆ ช่วงแรกๆ มีความผิดฐานลอกเลียนแบบและดัดแปลงผลงานผู้อื่น โดยไม่มีหลักฐานชัดเจน
ไม่มีหลักฐาน ไม่มีหลักฐานยืนยัน แค่ภาพเปรียบเทียบเบลอๆ สองสามภาพ กับประโยคคาดเดาลอยๆ ไม่กี่ประโยค ก็ตีตราบทสรุปได้เด็ดขาด
กำแพงพังเมื่อทุกคนผลัก กลองแตกเมื่อทุกคนตี
เมื่อกระแสสังคมก่อตัวขึ้น คนทั้งอินเทอร์เน็ตก็จะแห่กันไปด่า ไม่มีใครสนใจว่าความจริงคืออะไร ไม่มีใครยอมเสียเวลาไปเจาะลึกเบื้องหลัง
เหล่าบัญชีการตลาดนับไม่ถ้วนแห่กันแชร์ต่อ ชักจูงกระแสใส่ร้าย ปักต้นร่างไว้กับหลักแห่งความอัปยศอย่างเด็ดขาด
ความโกรธและความอัดอั้นในใจแทบจะทะลุอกออกมา สวีจือโจวสูดหายใจลึกๆ ฝืนกดอารมณ์ที่ปั่นป่วนลง แล้วเปิดกล่องข้อความส่วนตัวในเวยปั๋วโดยไม่รู้ตัว
99+ ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านมากมายไม่รู้จบ เด้งขึ้นมาไม่หยุด
อย่างน้อยก็เป็นหมื่นข้อความ ไม่มีข้อความไหนปกติเลย ล้วนเป็นการด่าและคำสาปแช่งที่ถาโถมเข้ามา
"เป็นบ้าเมาเหล้าจริงๆ ด้วย สมน้ำหน้าที่จืออี้จะหย่ากับแก ฉันเองก็หนีเหมือนกัน!"
"ไอ้ขโมยผลงาน ยังจะมาทำเป็นรักแท้อีก เริ่ดสุดในชีวิตคือคนแบบแก!"
"ฉุดจูงราชินีเพลงมาหลายปี ดีที่จืออี้ถอนตัวทัน สะใจสุดๆ!"
"นิสัยห่วย ความสามารถเฟค อุปนิสัยบิดเบี้ยว คนแบบแกควรโดนแบนให้สิ้นซาก!"
สวีจือโจวมองความอาฆาตจากชาวเน็ตที่ไม่รู้จักเหล่านี้ ความไร้เรี่ยวแรงและความโกรธสุดขีดพัดปกคลุมทั้งร่าง
ในขณะที่เขากำลังจะออกจากหน้าข้อความส่วนตัว ข้อความใหม่ล่าสุดก็เด้งขึ้นมาสะดุดตาอย่างไม่ทันตั้งตัว
"สมน้ำหน้า แกมันเด็กกำพร้าเวรกรรม"
ประโยคสั้นๆ ประโยคเดียว แทงเข้าเส้นตายของต้นร่างและเขาทั้งสองชาติเป๊ะๆ
พวกเขาไม่มีที่พึ่งพิงตั้งแต่เด็ก สู้ชีวิตคนเดียว ขาดความรัก อ่อนไหว ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง ไม่เคยทำร้ายใคร ไม่เคยทำชั่ว แค่ตั้งใจใช้ชีวิตและจริงใจกับผู้คน
แต่สุดท้าย กลับเพราะความดี ความเห็นอกเห็นใจ ต้องจบลงด้วยครอบครัวแตกสลาย ชื่อเสียงพังพินาศ ถูกคนเหยียบย่ำเรื่องชาติกำเนิดอย่างไม่มีปราณี
ทำไม?
ทำไมคนดีต้องถูกเหยียบย่ำ ส่วนคนเนรคุณกลับยืนอยู่บนจุดสูงสุดเปล่งประกาย?
ทำไมคนที่ทุ่มเทจริงใจต้องแบกคำด่าทั้งหมดไว้ ส่วนคนเจ้าเล่ห์วางแผนกลับได้รับเสียงชื่นชมจากคนทั้งอินเทอร์เน็ต?
สวีจือโจวใช้แสงไฟสลัวๆ ค่อยๆ มองไปรอบๆ ห้องนั่งเล่นทั้งห้อง
ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่รกรุงรังไปหมด ขวดเหล้าเปล่ากระจัดกระจายเกลื่อนพื้น โต๊ะกาแฟและพื้นเปื้อนคราบเหล้า อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าเข้มข้นฉุนจมูก อบอวลไม่หายไปนาน อึดอัดจนหายใจไม่ออก
ภาพตรงหน้าทั้งหมด สะท้อนความสิ้นหวังและการพังทลายของต้นร่างก่อนตายได้อย่างสมจริง ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครช่วยได้ ถูกคนรักหักหลัง ถูกคนทั้งอินเทอร์เน็ตใส่ร้าย สุดท้ายต้องพึ่งแอลกอฮอล์ให้ชาชา แล้วเดินไปสู่ความตายเพียงลำพัง
เขาสูดหายใจลึกๆ กลิ่นเหล้าฉุนๆ เข้าจมูก สายตาเย็นชาของสวีจือโจวยิ่งเข้มข้นขึ้น
เขาครองร่างนี้ รับเอาความทรงจำ ความอัดอั้น และความไม่ยอมรับของต้นร่างมาทั้งหมด ดังนั้นจะปล่อยให้ต้นร่างตายไปอย่างไร้ความหมายไม่ได้
บางอย่าง เขาต้องทำ
เพื่อต้นร่างที่ตายอย่างอาฆาตแค้น และเพื่อล้างมลทินของตัวเอง ยึดคืนทุกอย่างที่เป็นของเขากลับมา