โจวล่างยืนอยู่ข้างๆ สักพัก เพื่อเรียกสติกลับคืน แล้วจู่ๆ ก็หันหลัง ตะโกนใส่ฝูงคนที่แน่นขนัดอยู่ในลานบ้านด้วยเสียงที่ก้องกังวานว่า "เอาล่ะๆ! จบสัมภาษณ์แล้ว!"
เสียงตะโกนของเขาดังและชัดเจนไปทั่วทั้งลานบ้าน ทุกคนได้ยินกันทั่ว ฝูงคนเริ่มขยับเขยื้อน บางคนถอนหายใจโล่งอก บางคนยืดเส้นยืดสาย บางคนก็ยิ้มและปรบมือ
โจวล่างตะโกนต่อ "ทุกคนพักผ่อนตามอัธยาศัย เล่นตามสบาย! นั่งรอแกะย่างทั้งตัวตอนเย็นได้เลย!"
คำพูดนี้ทำให้บรรยากาศในลานบ้านคึกคักขึ้นมาทันที
คนบนกำแพงต่างกระโดดลงจากเก้าอี้ บางคนก้มหน้ากดดูวิดีโอในมือ บางคนยืนอยู่กับที่แล้วคุยกันต่อเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์เมื่อกี้ ใบหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่แทบจะกลั้นไม่อยู่
เหล่านักท่องเที่ยวที่ถ่ายวิดีโอไว้วิ่งปรู๊ดปร๊าดกลับห้องราวกับเท้าชุบน้ำมัน บางคนเข้าห้องไปก็รูดม่านปิดแล้วเริ่มตัดต่อทันที บางคนก็นั่งลงบนหินที่ลานบ้านด้านนอก ก้มหน้ากดจออย่างบ้าคลั่ง
บล็อกเกอร์เหล่านั้นกระโดดลงจากกำแพงแล้วมองตากันเอง บล็อกเกอร์โจวพูดเสียงเบา "ปล่อยออกไปยอดพังแน่นอน"
อีกสองคนพยักหน้าพร้อมกันโดยไม่พูดพล่าม ต่างคนต่างกอดอุปกรณ์หามุมทำงาน
ขณะเดียวกันนั้น เสียงจากเชิงเขาก็ลอยมา
เริ่มจากเสียงเครื่องยนต์ครางต่ำ ตามด้วยคันที่สอง คันที่สาม ต่อเนื่องกันเป็นแถว สวีจือโจวได้ยินแล้วก็เดินก้าวยาวๆ ออกไป