ข้ามาต้าหลี่เพื่อพักผ่อนวัยเกษียณจริง ๆ นะ

ตอนที่ 112 ทะลุแสน

7 นาที· 1.6K คำ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเกือบถึงห้าโมงเย็น ลานตากข้าวนั้นแน่นจนแทบไม่มีที่ว่าง มองไปทางไหนก็เห็นแต่หัวคนที่แน่นขนัด พอคร่าว ๆ แล้ว คนในงานตอนนี้อย่างน้อยก็เป็นสองเท่าของตอนแกะย่างทั้งตัวเมื่อคืนที่แล้ว

นักท่องเที่ยวหลายคนยืนจนเมื่อย เลยเลือกที่จะนั่งลงกับพื้นตรงขอบ ๆ อย่างไม่พิถีพิถัน แล้วมองดูการซ้อมใหญ่บนเวทีอย่างเงียบ ๆ

บนเวทีในเวลานี้ เป็นท่อนประสานสุดท้าย เสี่ยวเจียงกับเจ้าเหวินหยวนและคนอื่น ๆ ร้องเพลง "เส้นทางธรรมดา" จบพร้อมกัน การซ้อมใหญ่สองรอบเต็มก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ

การซ้อมทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีความผิดพลาดใหญ่โตอะไร

ส่วนมือถือที่นักท่องเที่ยวใต้เวทียกสูงขึ้น แสงไฟจากหน้าจอที่กะพริบ รวมถึงเสียงปรบมือที่ดังจนแทบทำให้หูหนวกเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า นี่คือการยอมรับที่เป็นรูปธรรมที่สุดจากทุกคน

กลุ่มคนหนุ่มสาวพูดคุยหัวเราะกันเดินลงจากบันไดเวที กลับไปยังเพิงพักด้านข้าง ทุกคนบนใบหน้าเต็มไปด้วยความพอใจที่แทบจะซ่อนไว้ไม่มิด เฉินยงหมิงลุกขึ้นเดินเข้าไปรับ กวักมือเรียกให้ทุกคนนั่งลงดื่มน้ำหายเหนื่อยก่อน แล้วจัดลำดับขั้นตอนต่อไปอย่างเป็นระบบ

"ทุกคนพักตรงนี้ครึ่งชั่วโมงก่อน เดี๋ยวเราจะซ้อมอีกรอบ พอซ้อมรอบนี้จบก็ประมาณหนึ่งทุ่มกว่า ๆ แล้ว ตอนนั้นแกะย่างทั้งตัวก็ออกจากเตาหมดแล้ว โต๊ะอาหารเลี้ยงก็จัดวางพร้อมเปิดแล้ว พอกินเสร็จเถ้าแก่สวีเล่าเรื่องจบ งานคอนเสิร์ตกลางแจ้งอย่างเป็นทางการของพวกเราคืนนี้ก็จะเริ่มตามเวลา"

เหล่าคนหนุ่มสาวในเพิงพักพยักหน้ารับพร้อมเพรียงกัน แล้วแยกย้ายไปหาที่นั่ง บางคนเปิดน้ำแร่ดื่มรวดเดียว บางคนพลิกดูโน้ตเพลงในมือพร้อมกับฮัมเนื้อร้องเบา ๆ เพื่อทำความคุ้นเคยกับทำนองในช่วงเวลาสุดท้ายที่มี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป