ล่าม้าเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ รั้งต้าเว่ยกับอาจี๋ถอยไปด้านข้าง พลางยื่นเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งอยู่ให้ พร้อมส่งเสียงหัวเราะ "มานี่ๆ นั่งๆ! พระเอกมาถึงจะให้ยืนได้ยังไง!"
เจ้าเหวินหยวนรู้สึกเก้อๆ กับท่าทีแบบนั้น ถูมือแล้วเดินเข้ามา ข้างหลังเจิ้งป้อานกับเหอจ้งผิงตามติดมา สามคนเพิ่งจะเดินไปถึงหน้าขุดินหิน เสี่ยวเจียงก็ลุกขึ้นยืนแจกโน้ตเพลงให้แล้ว
เธอส่งกระดาษสามแผ่นให้เจ้าเหวินหยวนก่อน "นี่ เอาไป ของนาย สามเพลงเดี่ยว"
เจ้าเหวินหยวนรับมาฉีกดู หน้าแรกสุดด้านบนเขียนชื่อ "วัยเด็ก" ไว้ ด้านล่างเป็นโน๊ตตัวเลขกับเนื้อเพลงเรียงกันเป็นระเบียบ
เสี่ยวเจียงยื่นกระดาษอีกสองแผ่นให้เจิ้งป้อานกับเหอจ้งผิง "สองเพลงนี้เป็นเพลงรวมที่พวกเราจะร้องด้วยกัน เอาไปดูก่อนได้เลย"
เจิ้งป้อานรับมาก้มหน้ากระดกดู เหอจ้งผิงก็โน้มตัวเข้ามาด้วย สองเพลง เพลงหนึ่งชื่อ "เส้นทางธรรมดา" อีกเพลงชื่อ "เธอในอดีต" ทำนองกับเนื้อร้องเขียนไว้ครบถ้วน ส่วนที่เป็นฮาร์โมนี่ก็กำกับไว้ชัดเจน
ฝั่งเจ้าเหวินหยวนพลิกไปถึงเพลงที่สอง "ทะเลใหญ่" แล้วแล้ว มุมปากยกขึ้นจนกดไม่อยู่ เขาเปิดหน้าที่สาม "อนาคตของฉันไม่ใช่แค่ฝัน" อ่านไปสองสามบรรทัดก็เผลอสูดลมหายใจ เงยหน้ามองสวีจือโจว "เถ้าแก่สวี สามเพลงนี้... ให้ผมร้องคนเดียวทั้งหมดเลยเหรอ?"
สวีจือโจวยิ้มพยักหน้า "อืม เสียงนายเหมาะ"